Graffiti a Genova

Hola a tod@s, qué tal?

Por aquí todo bien, como siempre, pasando el tiempo entre apuntes y paseos a la facultad. Estos días estoy yendo a estudiar al departamento de ingeniería mecánica, el DIPTEM, porque hay arriba una biblioteca con mesas que está habilitada como zona de estudio. Así aprovecho el ambiente de productividad para concentrarme y hago algún descansillo de socialización con i miei compagni di ingegneria meccanica.

La actualización de hoy es otra vez de curiosidades sobre Genova. Os quiero enseñar unas fotos que saqué esta mañana camino de la facultad. Parece como si hubiese alguien por aquí al que le gustara declararse con graffitis, no paro de encontrarme pintadas de estas por todas partes!

img_1967

img_1968

Creo que se entiende bastante bien lo que dicen, pero por si acaso… La primera dice «quiero volver al paraíso y sólo estando contigo puedo hacerlo«, y la segunda «te amo sobre todas las cosas«.

Mañana post musical, que esta tarde tengo ensayo otra vez!! Mañana nos vemos otra vez por aquí.

Bicos para tod@s!!

Preparando el viaje…

Ciao ragazzi! Come va?

Por aquí sin novedad, pasando el tiempo entre apuntes de ambiental, gestiones domésticas, y algún que otro paseo por Genova. Cada vez falta menos para ese viajecillo por Italia con la familia, por eso hace unos días estuve revisando las fotos de la última vez que estuve allí, en septiembre de 2006.

¿Que si hay colas para entrar en los Museos Vaticanos? Bueno, juzgadlo vosotros mismos, jej. Este día va a ser imprescindible madrugar, porque si no apenas hay tiempo para ver nada, y de verdad que vale la pena pasar allí todo el día.

115-roma06

También me acordé de otra cosa de la que había disfrutado mucho en este viaje… los helados! Ya le enseñé a Pepe esta foto hace un par de días, y coincide conmigo en que esta heladería es una parada indiscutible en nuestro recorrido. Recuerdo dos de la misma cadena, una en el Trastevere, junto a la Iglesia de Santa María, y otra cerca de Campo dei Fiori… Mmmmmm, id pensando cuál es vuestro sabor favorito, porque allí seguro que lo tienen.

161073506_24f795a8e8

Pues nada, que nos quedan 3 semanitas para descubrir la «bella Roma»!!. Para mi va a ser la tercera visita, pero la verdad es que no me importa nada repetir, es una ciudad increíble.

Nos vemos mañana por aquí otra vez. Besiños para todos!!

Sono in un gruppo!!

Ciao ragazzi! Come va?

Por aquí todo muy bien. Hoy la actualización llega un poco más tarde (suelo escribirlas por la noche y dejarlas programadas para las 12 de la noche), pero hoy quise esperar a escribir a estar de vuelta en casa, y como al final llegué un poquillo más tarde de lo que me esperaba… pues allá voy:

[audio:https://mariaengenova.miraunhacousa.es/wp-content/uploads/2009/01/Little.mp3]

¿Y por qué esta canción? Pues porque la estuve aprendiendo estos días, para poder cantarla esta noche en un estudio pequeñito que hay al lado de la Catedral de San Lorenzo (¿?). Resulta que hay unos chicos de clase que comentaban el otro día que tocaban en un grupo y estaban buscando cantante… pues allá me tiré a la piscina! jej. Hoy fue la toma de contacto, y la verdad es que estoy muy contenta, porque por fin le encontré un hueco a la música este año.

Como siempre os dejo la letra por aquí, y ya os seguiré contando más adelante, porque en principio quedamos todos los jueves.

Besiños y hasta mañana!

LITTLE WING – ERIC CLAPTON & SHERYL CROW

Well she’s walking through the clouds
with a circus mind
that’s running wild
Butterflies and zebras and moonbeams
and fairly tales,

That’s all she ever thinks about…

When I’m sad she comes to me
with a thousand smiles
she gives to me free

It’s alright, she says,
it’s alright,
Take anything you want from me,
anything.

Roma nos espera!

Ciao ragazzi! Come va? Quì va tutto bene, studiando ma senza fretta, perchè non avrò l’esame seguente fino al 12 gennaio, e così posso passare un certo tempo nella preparazione del viaggio a Roma che farò con la mia famiglia alla fine di febbraio.

Buscando guías y recorridos para ver Roma en 3 días, me acordé de que cuando fuimos a París Carlos y yo, habíamos llevado unas audioguías en mp3 para escuchar en las principales atracciones turísticas. Pues buscando, buscando, esto es lo que encontré:

vesta

Sobre Roma dos páginas: audioguía de Barceló Viajes y audioguía de Italyguides, y después, de Florecia otra audioguía también de Italyguides. Está muy bien tener este tipo de cosillas. Cuando fuimos a París la verdad es que les sacamos partido, porque en este tipo de viajes en que vas de monumento en monumento, sin una guía que te ayude a fijarte en lo más destacado de cada sitio, parece que vas pasando por encima de las cosas y no te quedas con nada. Seguiré mirando cosillas estos días, que tenemos que concentrar un montón de visitas en muy poco tiempo!!

069-roma06

Como no nos podemos adelantar a los acontecimientos, todavía no tengo fotos para acompañar este artículo, pero si tenía estas de cuando David y Lisa fueron a Roma. Espero que las disfrutéis.

Besiños!

Fit Boxe Power

Ola xente, qué tal?

Por aquí todo ben, coma sempre. A única novidade é que xa puiden cambiar os apuntes que teño enriba da mesa. Tiven onte aquel esame tan longo de Macchine 1, e saquei… outro 30! Estou moi contenta porque aínda que era moita materia, só ma convalidaban pola metade dunha asignatura de España, e a outra metade xa a tiña aprobada doutro esame que fixera aquí antes de nadal, así que agora sí podo dicir que teño aprobada a asignatura de «Máquinas Térmicas e Hidráulicas», unha das máis complicadas de 4º en Ferrol.

Pois polo demáis sigo coa rutina, indo á facultade a estudiar, coidando das rosas, dando un paseo de cando en vez pola cidade, e retomando o ritmo no ximnasio. Onte estivemos nunha actividade nova que se chama «Fit Boxe Power», de aí o título do post de hoxe.

fitboxe

Consiste en facer unha coreografía na que se misturan pasos de aeróbic con golpes de puños e patadas, (non vos preocupedes, non hai que poñer a cara, os golpes se dan ó aire ou a un saco, jej). A verdade é que estivo moi ben, alomenos foi unha experiencia nova o de pegarlle patadas a un saco de boxeo, e despois de estar encerrada en casa tanto tempo preparando os exames era xusto o que precisaba.

A ver se mañá teño máis que contarvos, que estes días cos exames e a falta de actividade estou a quedar sen ideas para as actualizacións (acéptanse suxerencias…). Moitos bicos para todos, vemonos!!

PD: Na barra da dereita tendes un novo marcador de conta atrás para a viaxe a Roma da que vos falara. É que agora que sei cómo funciona non podo deixar de poñelo…

È nata Paola

Ola xente!

Hoxe unha actualización das de antes, daquelas nas que vos contaba o que ía descubrindo da cultura italiana.

Hai uns días chegamos a casa e atopamos esta boneca no portal.

dsc00813

Polo visto é tradición aquí poñer un sinal destes na porta de casa cando hai un nacemento no edificio. Habitualmente o boneco é azul se é un neno, ou rosa se é unha nena. Dixéronnos os compañeiros da facultade que como pasa sempre, é unha tradición que se va perdendo, pero que é habitual anunciar tamén outro tipo de eventos: vodas, defuncións…

Como anécdota, contounos un dos compañeiros de clase que no seu edificio vive unha muller moi vella. Un día puxeron na porta da súa casa un lazo negro para avisar de que morrera un veciño. Pois a pobre da muller que non tiña nada que ver, tiña xente timbrando todo o día para darlle o pésame á súa familia, porque polo visto estaba de pimeira na lista de candidatos, jej. 

Bueno, sigo co repaso de Macchine 1, a ver se remato dunha vez. Mañá xa vos conto como me foi. Bicos!

PD: Feliz 26!

El de cuando nos detuvieron los carabinieri

Hola gente! Qué tal?

Por aquí todo como siempre, estudiando para el examen del martes (que parece que los apuntes no se acaban nunca). El temporal que pasó por España, ahora lo tenemos por aquí, así que aunque el estudio me permitiera bajar a la calle a airearme, creo que no sería muy buena opción. Este fué un fin de semana casero, con sesión de cine, pizzas del Vulcano (tenéis que probarlas) y mucha convivencia.

Como no hay registro gráfico de estos días os pongo una foto de la semana pasada. Es de nuestro primer viernes en Genova el 2009. Unos amigos nos invitaron a cenar en su casa, un plan tranquilo teniendo en cuenta que el lunes teníamos examen, y aunque consultamos los horarios de los buses por internet, fuimos tan espabilados de cogerlo en la acera que no era. Total que cuando llegamos a «capolinea», el conductor (o autista como le llaman los italianos…) cambió el número del bus y no nos dijo nada. Cuando estábamos parados en un semáforo en sabe-dios-dónde vimos al reflejarnos en un escaparate que ponía «34 Cimitero» en vez de «606 Via De Gaspari», así que como nos estábamos yendo cada vez más hacia lo desconocido, nos bajamos allí mismo y nos echamos a caminar.

dsc008321

Pues en nuestro recorrido turístico encontramos esta especie de cuartel, con sus torres de vigilancia y todo, y no pudimos resistirnos a hacernos una foto en plan «Prison Break».

Bueno, os dejo por hoy, espero tener más cosas que contar en otro momento, pero por ahora los exámenes y el temporal no me dejan muchas opciones.

Bicos para tod@s!!!

PD: Se supone que llevamos esposas, no somos Power Rangers, jej.

Viaggio a Roma

Hola a tod@s, qué tal?

Por aquí todo bien, sigo a vueltas con el examen del martes, a ver si avanzo bastante durante la semana y consigo tener luego el fin de semana un poco más relajado, aunque parece que los apuntes no se acaban nunca…

Os decía ayer, que después de las vacaciones el blog volvía a su función habitual, que es la de contaros lo que voy haciendo por aquí, y como siempre, lo mejor es ir por orden, y hablar un poco de la semana pasada, que fue la primera del 2009 que pasé en Genova. Pues además de estudiar elettronica 1, aquel primer examen que tuve a la vuelta, pasé bastante tiempo en el ordenador en páginas de hoteles y guías de viaje porque… vado a Roma nel Carnevale!!

097-roma06

Así es, entre el 22 de Febrero y el 1 de Marzo (un gran día para tener cerca a los míos) tengo visita familiar en Italia, y vamos a aprovechar para hacer turismo por aquí. Cuatro noches en Roma, una en Florencia y las dos últimas en Genova. Sé que parece ambicioso, 3 ciudades (y qué ciudades) en 1 semana, pero bueno, partimos de que ya me conozco las 3 y puedo hacer un poco de guía de viajes, jej.

Ahora que ya tenemos vuelos y hoteles nos queda hacer el programa de visitas, así que os voy a pedir a los lectores asiduos de est blog, que ya que estuvisteis prácticamente todos en Roma, y muchos también el Florencia, que me echéis una mano haciendo alguna propuesta de sitios para visitar. ¿Qué os gustó más de cuando fuisteis vosotros? ¿una parada que sea imprescindible? ¿sitios para comer? ¿alguna anécdota?… Queda propuesto el tema, espero vuestras aportaciones.

gfv-226-ponte-santa-trinita

Nos vemos mañana por aquí. Un besazo para tod@s!!

(Fotos de visitas anteriores a Roma y a Florencia)

Año nuevo, habitación nueva.

Hola a tod@s, qué tal? Ánimo que ya es jueves y el fin de semana está a la vuelta de la esquina. Yo estoy deseando que llegue para tener alguna disculpa para soltar los apuntes. Macchine 1 es un tochazo, pero al menos tengo un día más para estudiar, que al profe no le venía bien el lunes.

Pues hoy cambiamos de tercio con las actualizaciones. Ya no habrá más crónicas de las vacaciones de navidad, sino que os seguiré contando las cosas que pasan por aquí. Termino con el repaso anterior, no porque se me hayan acabado los eventos, sino porque no tengo más fotos. De todas formas que sepáis que también hubo…

1.- Comer comida da casa: tortilla de patacas, arroz, bacallau, fideos con mexillóns, filloas, chocolate con laranxa, biscoito… Todo ata aburrir.

2.- Facer ceas italianas con todo o mundo, para que vexades o ben que se come por aquí, e poida ensinarvos as fotos, e contarvos cómo me foi nestes tres meses. (…)

4.- Unha peli de domingo coa famila, con chuches do kiosko do parque de Marte.

gominolas

5.- Sesión de cine: Co seu kebap no Firs’, e moitas palomitas. Sabedes se hai algún estreo previsto para estas vacacións?. (…)

8.- Quedar para tocar e cantar ata aburrir. (…)

11.- Xogar á Wii con Pepe.

12.- Celebrar os cinco anos.

Lo de la comida italiana quedó reducido a mi casa, con un día de pasta al pesto, una lasagna y una tarta Sacher (que no es italiana pero aquí se come un montón), y lo de las chuches… creo que comí más gominolas que turrones esta navidad! Y qué guay con la wii, vaya paliza que me dieron Carlos y Pepe jugando al Mario Kart, jej.

Bueno, pues ya me toca hablar de la vuelta, del viaje larguísimo, haciendo noche en la T2 en Madrid, y con 8 kilos de ropa puesta para no tener que pagar sobrepeso en el equipaje de mano (os acordáis de la foto de Jowie con toda la ropa puesta, pues mucho peor!!). Luego el bus y el tren, para llegar a Principe y tener que coger un bus urbano que cruza Genova entera… A la llegada nos esperaba la mudanza de habitaciones, porque como son tan distintas habíamos acordado hacer una rotación cada trimestre. Os dejo por aquí una foto para que veais lo chula que me quedó. (Ojo a que tengo cama grande, un sofá en la entrada y un montón de suelo para poner colchones. Sólo lo dejo caer…).

img_1925

Buf! Y hoy no tenía nada importante que contar y me quedó un post larguísimo!! Pues lo dejo aquí. Mañana os cuento más cosas. Bicos para tod@s!!

La vuelta a casa

Hola de nuevo!

¿Qué tal de fin de semana? Por aquí todo bien, volviendo a la rutina y sobre todo a los apuntes, que la semana que viene ya empezamos con los exámenes otra vez, concretamente el primero de «elettronica 1». ¡Con lo bien que estaba yo en casita hace nada…!

Pues como ya os dije ayer, tengo un montón de cosas que contar de estos ventitantos días de vacaciones en España, y como siempre lo mejor es empezar por el principio, que en este caso fue la odisea del viaje de vuelta a casa. Espero que lo que os voy a contar no os desanime para hacerme una visitilla este año, porque la verdad es que viajar entre Santiago y Genova es una locura: un millón de etapas entre autobuses, trenes y aviones, total, que cuando por fin llegas a tu destino estas esperando a que te sellen la compostelana!

A las 7:30 de la mañana ya estaba sonando el despertador. Teníamos que madrugar para coger el bus urbano a las 8:20 hasta Brignole, aunque nos bajamos un par de paradas antes para comprar unas focaccias para llevar a casa. Luego vino el tren a Milano Centrale de las 9:10, y después un autobús que va del centro de Milán al aeropuerto de Malpensa. Al llegar al aeropuerto, cola de media hora en el mostrador de facturación, coger las tarjetas de embarque, pasar el control… total, que pasaba de la una y todavía estábamos en Italia! Pues fue en este momento cuando nos encontramos con 2 chicas de Santiago que hacían el Erasmus en Parma, que nos contaron que habían preguntado por los retrasos al facturar, y les habían dicho que de momento la salida estaba fijada una hora más tarde de lo previsto… Ya no podíamos coger el enlace en Madrid, pero al menos aprovechamos para comer los bocatas que llevábamos de casa, y sacarnos unas fotos con Hagrid.

img_1712

Después de casi dos horas esperando en Malpensa por fin nos subimos al avión rumbo a Madrid, y una hora y cuarenta y cinco minutos más tarde pisamos suelo español. A pesar de la carrera que nos pegamos por el aeropuerto con las maletas, no pudimos coger el enlace, porque por lo visto nuestro avión, del que ya teníamos las tarjetas de embarque, a pesar de que se veía a través del cristal ya no estaba allí (¿?). Misterios de Iberia.

En el mostrador de información nos dijeron que ya no quedaban plazas para volar a Santiago ese día, y que tendríamos que esperar al siguiente. Les dimos la opción de cambiar de destino a Coruña, y por fin encontramos una solución. Nos dieron unos vales para cenar en el aeropuerto, y nos dijeron que teníamos que esperar a las 23:00 para salir.

Pues ahí no acaba todo, a las 22:30 estábamos en el mostrador para hacer el embarque, pero no llegaba nadie, la gente se ponía nerviosa, saltaban dentro del mostrador de atención al cliente, les robaron los teléfonos, empezaron a patadas con las puertas, a gritar consignas con un megáfono… total, que tuvo que venir «la policía» (porque era sólo una y pequeñita) a reducirlos a todos.

A las 00:30 nos subimos al avión, demasiado tarde para que nos dejasen aterrizar en Alvedro porque ya estaba cerrado, pero no nos lo dijeron hasta que ya estábamos en el aire, así que llegamos a Santiago 5 horas y media más tarde, y con nuestras familias esperándonos en Coruña.

img_1718

img_1719

¡Buf! menudo viaje! (y menuda actualización más larga…) Pero por fin estábamos en casa, con muchas ganas de ver a la gente, y un montón de cosas que celebrar… Si queréis saber más, tendréis que seguir visitando este blog.

Besiños a todos desde Genova. Hasta mañana!