Ben tornati!!

Pois á fin chegou o día de voltar a Genova despois desta lunga escapada de fin de semana (de 5 días!!)

A verdade é que non teño moito que contar desde día. Pola mañá tocou non madrugar e tocar un pouco a guitarra no campecho, logo trenette ó pesto genovese da avoa de Chiara, un café, un pouco de sobremesa, despedirnos dos avós de Chiara que tan ben nos acolleran na súa casa… e carretera!!

soanne-img_1689-150

soanne-img_1687-148

Unhas 5 horas máis tarde estabamos xa na casa recuperando forzas para a semana de clases que comezaba, e tentando acostumar ó estómago a comidas máis racionáis (aínda que a avóa de Chiara o puxera difícil co paquete de biscotti que nos meteu na maleta…).

soanne-img_1033

E ata aquí a crónica destas vacacións en Soanne. Espero que disfrutasedes do relato e das fotos, e coma sempre… mañá máis rapaces. Un bacione!!

 

La leyenda de Azzurrina

Cuarto día de escapada, seguimos conociendo la región, y sobre todo su gastronomía. La primera parada del día es Pennabilli, un pueblecillo cercano a Soanne. Veréis en las fotos que el paisaje es impresionante, igual que en el resto de lugares que visitamos, parece talmente que se haya parado el tiempo. Además de callejear y perdernos entre sus casas de piedra visitamos el Orto dei Frutti Dimenticati, un jardín muy peculiar del estilo del Pasatiempo de Betanzos, con un reloj de sol en el que tú eres la aguja, una iglesia hecha con las ruínas recogidas de otras iglesias, árboles frutales exóticos…

30-04-2009-soanne1

El día que visitamos Pennabilli había una exposición dedicada al poema del Angelo con i Baffi, que es obra de un artista local, y cuenta la historia de un ángel con bigotes que se dedicaba a alimentar a unos pájaros encerrados en una torre, a pesar de las críticas del resto de sus compañeros del cielo… y aquí es donde tú dices… ¿dónde es que guardáis las drogas? jej.

Otra de las peculiaridades del paese es la estrecha relación con el mundo budista, que surge en el siglo XVIII cuando un monje capuchino de la localidad se va a predicar a Lhasa, entablando una gran amistad con los monjes budistas y el resto de la población de la zona. En la cima de una de sus colinas hay una campana tibetana y tres ruedas de oración, que se colocaron allí hace unos años, con motivo de la visita del Dalai Lama a Pennabilli.

soanne-img_1976

Terminada la visita nos vamos para casa a comer, y de menú tenemos pasta fresca con tomate (y cuando digo fresca es fresca, fresca, de la que amasan las abuelas!!) y de segundo arrosto de carne, que viene siendo lo mismo que nuestra carne asada en pota.

soanne-img_1997

soanne-img_1994

Después de hacer un poco la digestión nos vamos otra vez de castillos, esta vez a Montebello. La entrada implica hacer la visita con guía, y la verdad es que da gusto que te expliquen así de bien las cosas. Nos dieron una clase sobre técnicas defensivas de un castillo, ya que la Rocca de Montebello es una fortificación militar, y para terminar nos contaron la leyenda de Azzurrina, una niña que desapareció en el siglo XIV en el castillo y a la que supuestamente se escucha gritar todos los 21 de junio de los años lustros, aniversario de su desaparición.

Hasta aquí la crónica de hoy, mañana nos vemos otra vez por aquí. Un besiñoooo!!

Il lungomare più lungo

Tercer día de escapada por Italia, y el primer destino del día… Rimini! Dice mi guía de Italia:

soanne-img_0969

Asomada al Adriático, con sus playas próximas a las tranquilas colinas del interior, Rimini es famosa como destino de vacaciones. Bajo la apariencia turística existen todavía huellas de la Animinum romana (como las ruinas del anfiteatro o el elegante arco de augusto en el cruce entre Via Emilia y Flaminia) y de la capital de los Malatesta.

soanne-img_1838

Muy bonitas las ruínas romanas y el templo malatestiano, pero lo mejor de lo mejor, sin duda… la playaaaa! Nunca habíais escuchado que el paseo marítimo de Coruña es el segundo más largo de Europa? Pues el de Rímini es el primero, aunque hay que decir que aunque es más grande el nuestro es sin duda más bonito, que el suyo al ser un sitio tan turístico, está totalmente invavido de chiringuitos y tiendas de bañadores y gafas de sol de imitación.

soanne-img_0995

Después de un paseo por la playa, un apertivi en uno de esos chiringuitos de los que os hablaba, y una ensaladita para reponer fuerzas (la cena prometía ser contundente, así que había que guardarle sitio), nos dirigimos al centro historico para ver los monumentos más importantes.

La cena de este día no tuvo nada que envidiarle a las demás. Los abuelos de Chiara nos recomendaron una bodega (Cantina della Gea) para ir a degustar los embutidos de la zona. En este local ponen delante de cada comensal un tenedor y una hoja de papel de las que usan los charcuteros para envolver el embutido. Luego llenan la mesa de bandejas de fiambre, porchetta, focaccia, piadina… y unas verduras crudas aliñadas para romper un poco el sabor fuerte del resto de la comida, así que cada uno va cogiendo y va comiendo sobre su papel. Qué rico!

soanne-img_1937

soanne-img_1003

Pues con las fotos de la cena os dejo hasta mañana. Besiños para tod@s. Ciao, ciao!

Festa del primo maggio a Soanne

Segundo día en Soanne, festa do primeiro de maio, día do traballo. Polo visto en Italia, a tradición na Festa dei Lavoratori non è tanto manifestarse, como xuntarse con amigos e familia e facer unha churrascada (iso que temos en común italianos e españoles, que non perdemos nunca a ocasión de facer unha paparotada…).

soanne-img_0933-117-118

soanne-img_0945-129-130

A diferencia fundamental é que nas nosas churrascadas entre facer as brasas, a carne, as patacas e a ensalada, poñer a mesa, que se senten todos a comer… acaban dando as catro da tarde. Os italianos en cambio xa están ás 10 facendo as brasas, así que ás 12 xa estabamos todos sentadiños e comendo. O menú: unhas bruschette de tomate e aceitunas negras para comezar (co pan tostadiño nas brasas, mmmm…), e logo como prato forte costilletas de cerdo, salchichas e ensalada. Cómo nos puxemos!

soanne-img_1670-131

Despois de comer tocou dar unha volta pola zona para facer a dixestión. A paisaxe é preciosa, verdade?

soanne-img_1682-143

soanne-img_1706-167

Coa comida xa asentada collimos o coche e puxemos rumbo a San Leo. É un piccolo paese da rexión das Marcas, que se atopa na cima dun monte, a unha altura duns 538 metros. Recibe este nome por San Leone, que chegou á zona no século II para predicar o cristianismo. A fortezza di San Leo albergou durante séculos a personaxes moi importantes, como San Francisco de Asis, Dante Alighieri, Lorenzo Medici, o Cagliostro, un famoso alquimista do século XVIII que foi encarcelado pola inquisición. A visita ó castelo interesante, a exposición dos instrumentos de tortura que empregaba a inquisición ponía a carne de galiña (estes españois…), pero o mellor sen dúbida, as vistas de toda a rexión dende a terraza superior do castelo…

30-04-2009-soanne

Rematada a visita chegou o momento de ir a cear, e como non tiñamos moita fame despois de todo o que comeramos na grigliata decidimos ir a unha pizzería cercana á casa na que estabamos, porque puñan unhas táboas variadas de embutidos, pizza e focaccia, e como era de picar podiamos non comer tanto… pois isto foi o que nos trouxeron…

soanne-img_0964

Madonna! Menos mal que non tiñamos fame!

Aquí remata a crónica de hoxe, ata mañá rapaces, un besiño!!

Viaggio a Soanne

Ola xente, qué tal?

Non sei se o recordaredes, pero aí atrás cando pasara tanto tempo sen contarvos novedades, xa vos dixera que foran unhas datas bastante axetreadas… Estivo a visita de Carlos e Miguel a Genova, logo o esame de Gestione, e por último a viaxe a Soanne, un piccolo paese no nordeste de Italia que é a aldea da moza dun dos nosos compañeiros de facultade. 

mapa

O xoves 30 de abril ás 6:30 da mañá (buf!!) xa estabamos arrancando motores, e unhas 5 horas máis tarde chegábamos ó noso primeiro destino: San Marino! Paseando polas súas rúas empedradas semella que se parase o tempo, e aínda máis cando fumos nós, porque aínda que a néboa non deixaba desfrutar da paisaxe, contribuía a crear ese ambiente de illamento do resto do mundo.

soanne-img_1623-012

Paseamos entre os comercios (moi económicos, alí non hai impostos!!), paramos para comer (lasagna, spaguetti…), e visitamos as súas famosas torres polo paso delle streghe (ou ó que chamariamos nós, paso das meigas), e ata puidemos coñecer a Pinocchio!!

soanne-img_1631-024

Xa pola tarde collimos o coche outra vez e fumos ata Soanne. A viaxe foi lunga así que o tomamos con calma. Coñecimos ós avós de Chiara, preparamos a casa para durmir, descansamos un pouco, unha ducha… e a comer outra vez!

O posto elexido foi o Ristorante Dal Pescatore, no Lago di Andreuccio. Alí puidemos probar a piadina, un prato típico da rexión, ademáis da cassone, que ven sendo unha piadina dobrada e rechea, máis ou menos como unha pizza calzone, pero feita coa masa da piadina.

soanne-img_0914-098

E coa panza chea remata o noso primeiro día de excursión. Mañá sigo coa crónica da viaxe. Moitos bicos xente, ata mañaaaaa!!

Ricetta di Tiramisù

Hola a tod@s!! qué tal?

Ya estoy otra vez por aquí poniéndome al día con el blog. Decía en la última actualización, que el 15 de abril había hecho un tiramisù en casa para celebrar el cumple de mi parde. Ya que tanta gente me pidió la receta os la voy a poner por aquí para que experimentéis también vosotros en casa. De todas formas os diré que no se la pedí a ningún italiano. Aúnque ya tuve la suerte de probar varios tiramisùs caseros desde que estoy por aquí, y pregunté cómo se hacía, pero las dosis exactas de cada ingrediente las tuve que buscar en internet. Allá vamos!!

tiramisu

Ingredientes para 8 personas: cacao en polvo, café (dos o tres cafeteras, según el tamaño), 500 gr de queso mascarpone, 5 o 6 huevos (según el tamaño), 125 gr de azúcar, 400 gr de bizcochos de soletilla.

Preparación: El primer paso es preparar el café que nos servirá para empapar los bizcochos, así que lo hacemos y lo dejamos templar. Después mezclamos las yemas de los huevos con la mitad del azúcar y lo batimos todo bien. A continuación añadimos el mascarpone y batimos de nuevo. El siguiente paso consistirá en batir las claras a punto de nieve con el resto del azúcar, para después unirlo a la mezcla de yemas y mascarpone ayudándonos de una cuchara de madera. Este proceso debe hacerse poco a poco para evitar que las claras pierdan volúmen. Ya hemos preparado la crema del tiramisù! Ahora cogemos el molde en el que vayamos a presentar el postre y cubrimos ligeramente la base con un poco de esta crema. Ahora extendemos los bizcochos de soletilla por encima, y ayudándonos de una cuchara vertemos un poco de café por encima. Tienen que estar húmedos, pero no empapados en café. A continuación extendemos otra capa de crema hasta recubrir los bizcochos por completo. Este proceso se repite idénticamente en la siguiente capa. Normalmente se hacen dos, pero puede que el recipiente que utilicéis no os lo permita. Una vez completada la última capa con la crema, expolvoreamos la superficie con un poco de cacao amargo (solución de andar por casa: también vale el colacao). Antes de comerlo debe estar unas 3 horas en la nevera para que asiente y gane consistencia. Que aproveche!! o mejor dicho Buon appetito!!

Espero comentarios sobre vuestras versiones de la receta. Un bacione, a domani!!

28/02/09 Genova, senza parole!

Desayunamos un riquísimo panettone con pepitas de chocolate, y un aromático café lavazza. Creo que Casa María no tiene nada que envidiar a cualquiera de los hoteles en los que nos alojamos ¿no? Pues ya teníamos las pilas cargadas, tocaba conocer Genova!! 

Había que aprovechar que el tiempo era envidiable, así que en seguida nos encaminamos por el paseo marítimo de Corso Italia hasta Boccadasse. Disfrutamos del color del mar, tomamos un poquillo el sol, nos adentramos por las calles empedradas… ¡¡mira que es bonito!!

rome-firenze-e-zena-467-boccadasse

No queríamos cansarnos demasiado para aprovechar el día al máximo, así que nos cogimos un autobus rumbo a la estación de tren de Brignole, para seguir luego la ruta caminando con calma por Via XX Setembre hasta llegar a la céntrica Piazza De Ferrari. Luego seguimos por Galería Mazzini, Via Roma, Piazza Fontane Marose… hasta llegar a la famosa Via Garibaldi, a la que se llama también Strada Nuova, llena de palacios (en su mayor parte museos) entre los que se encuentra el Ayuntamiento de Genova.

La hora de la comida nos llegó en la Piazza della Annunziata, cuya iglesia no pudimos visitar por motivos de horarios, pero nos dejó más tiempo para descansar y probar la famosa focaccia genovesa.

rome-firenze-e-zena-546-catedral-de-san-lorenzo

Y seguimos visitando: Porta dei Vacca, Porto Antico, Palazzo San Giorgio, San Lorenzo, Piazza delle Erbe (no nos podíamos ir si probar el nocciolosso en la Cremeria delle Erbe), un café en el Palazzo Ducale y ya de vuelta, Porta Soprana, Chiostro Sant’Andrea y la casa del famoso Cristoforo Colombo.

Por el camino nos sorprendió el carnaval en Piazza De Ferrari, llena de carrozas y gente disfrazada, y tuvimos así la oportunidad de volver a casa andando por el medio via XX, en la que habían cortado el tráfico por el desfile. La cena en Ugo e Uga, una trattoria cerca de Piazza della Vittoria, en la que comimos de miedo y pudimos celebrar mi cumpleaños con unas horas de adelanto…

rome-firenze-e-zena-573-carnevale

Hasta aquí la crónica del viaje por Italia, al día siguiente ya tocó despedirse. Éste fue el primer viaje «de ver» de la familia, espero que lo hayáis disfrutado y os anime a hacer más excursiones de este tipo, que hay mucho mundo por ver, y Ryanair tiene un montón de destinos!!.

Un besazo desde Genova, hasta mañana!!

27/02/09 Arrivederci Firenze…

Después de probar los desayunos del Hotel Bretagna, bajamos las maletas a recepción y empezamos nuestro último día de turismo en Florencia. La primera parada la Galería Ufficci, situada frente al Arno, my cerca de nuestro hotel, y en la que pudimos disfrutar de una gran colección de escultura y pintura, destacando la sala de Botticelli, con las famosas pinturas «El Nacimiento de Venus», y «La Primavera».

rome-firenze-e-zena-451-santa-croce

Una vez empapados de historia del arte nos dirigimos a la iglesia de la Santa Croce, que visitamos sólo por fuera, y callejeando un poco más llegamos hasta la Galería de la Academia, para así conocer en persona al famoso David de Miguel Ángel, y a los cuatro Prisioneros, también de Miguel Ángel que custodian la entrada de la sala. Llegaba el momento de ir a comer, y como habíamos quedado contentos con el horno del día anterior tocó repetir. Y repetimos horno y también plaza, de nuevo la escalinata frente a la basílica de San Lorenzo.

La última parada turística antes de despedirnos de Florencia fue el Ponte Vecchio, repleto de sus características joyerías. Allí nos hicimos las fotos más típicas de la ciudad.

rome-firenze-e-zena-459-ponte-vecchio

No queda mucho más que contar de este día: unos cafés en la estación, unas cuantas horas de tren, llegada a Genova y viaje en bus a casa, pizzas del Vulcano para cenar, y a descansar, que al día siguiente teníamos que ver la ciudad más bonita de todo el viaje… ¡la mía!

Hasta mañana gente, bicos para tod@s!!

26/2/09 Chegamos a Firenze!!

Nos levantamos a la hora de siempre y cogimos el tren en Termini rumbo a Firenze Santa María Novella. Al llegar, un paseo de 10 minutos hasta el hotel, y ya estábamos listos para empezar nuestra primera jornada de turismo en Florencia.

rome-firenze-e-zena-406-ponte-vecchio

Aunque nos desviábamos un poco del camino, por cuestiones logísticas empezamos la ruta en la Galería degli Ufficci, para así comprar ya las entradas para el día suguiente y ahorrarnos una hora de cola. Justo a continuación llegó la primera parada oficial de nuestra ruta turística, la Iglesia de Santa María Novella, con una impresionante fachada del siglo XIV. No llegamos a ver el interior, pero sí nos asomamos al patio para curiosear un poco y hacernos algunas fotos tan chulas como ésta.

rome-firenze-e-zena-419-santa-maria-novella

Como ya apretaba el hambre, nos fuimos caminando hasta el Mercado Central, justo al lado de la Catedral de San Lorenzo. Allí cogimos provisiones, unas porciones de pizza al taglio y algo de beber, y nos sentamos a los pies de la catedral a degustarlas y a reponer fuerzas.

Después del habitual helado nos acercamos a la Piazza del Duomo, donde pudimos ver la famosa catedral de Santa María del Fiore, con su cúpula de Brunelleschi, el Campanile y el Baptisterio. Visitamos el interior y luego nos atrevimos con los más de 400 escalones que nos llevarían a la parte superior de la cúpula, para disfrutar así de toda Florencia a vista de pájaro.

Por desgracia estando aquí arriba se nos acabó la batería en la cámara, así que el resto de la jornada os la resumo a continuación: por via Calzaioli hasta la Piazza della Republica, Orsanmichelle, Piazza della Signoria, Palazzo Vecchio, Loggia della Signoria…

¿Un descanso? Pues volvemos al hotel, cogemos las llaves de la habitación que nos faltaba (llevándonos la sorpresa de que es todavía mejor que la primera), nos pegamos una ducha y nos vamos a conocer Firenze de noche: aperitivi italiano en un pub de estilo inglés regentado por unos japoneses (¡!), y luego a cenar un menú típico toscano en un restaurante que nos habían recomendado. Y qué bien comimos!

Hasta aquí el quinto día del viaje, mañana os cuento cómo nos despedimos de Florencia y cogimos rumbo a Genova (sin duda la mejor de todas, jej). Bicos xente!!!

25/02/09 Unha de Igrexas!

Despois deste parón nas actualizacións do blog (esta semana foi unha locura), continuamos coa crónica da viaxe familiar por Italia, e como é lóxico seguimos onde nos quedaramos, no 25 de febreiro, que sendo o último día que pasabamos en Roma, o adicamos a visitar todo o que nos quedara pendiente dos días anteriores.

Comezamos collendo a Linea A do Metro ata a Basílica de San Giovanni in Laterano, que é a catedral do Obispo de Roma. Sen dúbida é unha construcción que sorprende, pola súa magnitude e a sua decoración. Despois das habituáis fotos baixamos pola Via San Giovanni in Laterano ata a Igrexa de San Clemente, moi preto do Colosseo e construída sobre edificios romanos. A seguinte parada foi San Pietro in Vincoli, o templo no que se atopa o Moisés de Miguel Ángel, moi preto da facultade de Enxeñería de Roma (La Sapienza). ¿Qué tal outro Erasmus por aquí?.

rome-firenze-e-zena-354-villa-borghese

Para non machacar moito os pes, collimos o metro ata a Piazza del Popolo. Cun obelisco (un de tantos) adicado a Ramsés II no medio, e a famosa Via del Corso que parte dun lateral, enmarcada por dúas igrexas xemelgas. Xusto enrriba da piazza se atopa o parque de Villa Borghese, que nos permitiu desfrutar dunha vista privilexiada de toda a cidade, e tamén dun longo paseo para desconectar do caos da cidade.

rome-firenze-e-zena-376-piazza-di-spagna

De novo en metro chegamos ata a Piazza di Spagna, coñecida pola súa escalinata, e onde se atopa a nosa Embaixada, e xa camiñando chegamos ata a Fontana di Trevi, onde comimos a xa habitual Pizza al Taglio. Como o resto dos turistas que se atopaban por alí, tiramos as monedas para asegurarnos de repetir a viaxe, e despois dunhas cantas fotos continuamos a ruta cara o Quirinale camiñando con calma e cun xelado na man. 

rome-firenze-e-zena-383-fontana-di-trevi

Chegadoa a este punto o cansancio fixo que o grupo se dividira, e mentres algúns quedaban no hotel repoñendo forzas para a viaxe do día seguinte, outros continuamos a expedición:  Termas de Diocleziano, Piazza de Vittorio Emmanuelle, Basílica de Santa María Maggiore…

A cena nun restaurante sardo da zona de San Lorenzo, a última en Roma desta viaxe, porque ó día seguinte tocaba coller o tren rumbo a Firenze…

Vémonos mañá por aquí. Biquiños para tod@s!!