El de cuando nos detuvieron los carabinieri

Hola gente! Qué tal?

Por aquí todo como siempre, estudiando para el examen del martes (que parece que los apuntes no se acaban nunca). El temporal que pasó por España, ahora lo tenemos por aquí, así que aunque el estudio me permitiera bajar a la calle a airearme, creo que no sería muy buena opción. Este fué un fin de semana casero, con sesión de cine, pizzas del Vulcano (tenéis que probarlas) y mucha convivencia.

Como no hay registro gráfico de estos días os pongo una foto de la semana pasada. Es de nuestro primer viernes en Genova el 2009. Unos amigos nos invitaron a cenar en su casa, un plan tranquilo teniendo en cuenta que el lunes teníamos examen, y aunque consultamos los horarios de los buses por internet, fuimos tan espabilados de cogerlo en la acera que no era. Total que cuando llegamos a «capolinea», el conductor (o autista como le llaman los italianos…) cambió el número del bus y no nos dijo nada. Cuando estábamos parados en un semáforo en sabe-dios-dónde vimos al reflejarnos en un escaparate que ponía «34 Cimitero» en vez de «606 Via De Gaspari», así que como nos estábamos yendo cada vez más hacia lo desconocido, nos bajamos allí mismo y nos echamos a caminar.

dsc008321

Pues en nuestro recorrido turístico encontramos esta especie de cuartel, con sus torres de vigilancia y todo, y no pudimos resistirnos a hacernos una foto en plan «Prison Break».

Bueno, os dejo por hoy, espero tener más cosas que contar en otro momento, pero por ahora los exámenes y el temporal no me dejan muchas opciones.

Bicos para tod@s!!!

PD: Se supone que llevamos esposas, no somos Power Rangers, jej.

Viaggio a Roma

Hola a tod@s, qué tal?

Por aquí todo bien, sigo a vueltas con el examen del martes, a ver si avanzo bastante durante la semana y consigo tener luego el fin de semana un poco más relajado, aunque parece que los apuntes no se acaban nunca…

Os decía ayer, que después de las vacaciones el blog volvía a su función habitual, que es la de contaros lo que voy haciendo por aquí, y como siempre, lo mejor es ir por orden, y hablar un poco de la semana pasada, que fue la primera del 2009 que pasé en Genova. Pues además de estudiar elettronica 1, aquel primer examen que tuve a la vuelta, pasé bastante tiempo en el ordenador en páginas de hoteles y guías de viaje porque… vado a Roma nel Carnevale!!

097-roma06

Así es, entre el 22 de Febrero y el 1 de Marzo (un gran día para tener cerca a los míos) tengo visita familiar en Italia, y vamos a aprovechar para hacer turismo por aquí. Cuatro noches en Roma, una en Florencia y las dos últimas en Genova. Sé que parece ambicioso, 3 ciudades (y qué ciudades) en 1 semana, pero bueno, partimos de que ya me conozco las 3 y puedo hacer un poco de guía de viajes, jej.

Ahora que ya tenemos vuelos y hoteles nos queda hacer el programa de visitas, así que os voy a pedir a los lectores asiduos de est blog, que ya que estuvisteis prácticamente todos en Roma, y muchos también el Florencia, que me echéis una mano haciendo alguna propuesta de sitios para visitar. ¿Qué os gustó más de cuando fuisteis vosotros? ¿una parada que sea imprescindible? ¿sitios para comer? ¿alguna anécdota?… Queda propuesto el tema, espero vuestras aportaciones.

gfv-226-ponte-santa-trinita

Nos vemos mañana por aquí. Un besazo para tod@s!!

(Fotos de visitas anteriores a Roma y a Florencia)

Año nuevo, habitación nueva.

Hola a tod@s, qué tal? Ánimo que ya es jueves y el fin de semana está a la vuelta de la esquina. Yo estoy deseando que llegue para tener alguna disculpa para soltar los apuntes. Macchine 1 es un tochazo, pero al menos tengo un día más para estudiar, que al profe no le venía bien el lunes.

Pues hoy cambiamos de tercio con las actualizaciones. Ya no habrá más crónicas de las vacaciones de navidad, sino que os seguiré contando las cosas que pasan por aquí. Termino con el repaso anterior, no porque se me hayan acabado los eventos, sino porque no tengo más fotos. De todas formas que sepáis que también hubo…

1.- Comer comida da casa: tortilla de patacas, arroz, bacallau, fideos con mexillóns, filloas, chocolate con laranxa, biscoito… Todo ata aburrir.

2.- Facer ceas italianas con todo o mundo, para que vexades o ben que se come por aquí, e poida ensinarvos as fotos, e contarvos cómo me foi nestes tres meses. (…)

4.- Unha peli de domingo coa famila, con chuches do kiosko do parque de Marte.

gominolas

5.- Sesión de cine: Co seu kebap no Firs’, e moitas palomitas. Sabedes se hai algún estreo previsto para estas vacacións?. (…)

8.- Quedar para tocar e cantar ata aburrir. (…)

11.- Xogar á Wii con Pepe.

12.- Celebrar os cinco anos.

Lo de la comida italiana quedó reducido a mi casa, con un día de pasta al pesto, una lasagna y una tarta Sacher (que no es italiana pero aquí se come un montón), y lo de las chuches… creo que comí más gominolas que turrones esta navidad! Y qué guay con la wii, vaya paliza que me dieron Carlos y Pepe jugando al Mario Kart, jej.

Bueno, pues ya me toca hablar de la vuelta, del viaje larguísimo, haciendo noche en la T2 en Madrid, y con 8 kilos de ropa puesta para no tener que pagar sobrepeso en el equipaje de mano (os acordáis de la foto de Jowie con toda la ropa puesta, pues mucho peor!!). Luego el bus y el tren, para llegar a Principe y tener que coger un bus urbano que cruza Genova entera… A la llegada nos esperaba la mudanza de habitaciones, porque como son tan distintas habíamos acordado hacer una rotación cada trimestre. Os dejo por aquí una foto para que veais lo chula que me quedó. (Ojo a que tengo cama grande, un sofá en la entrada y un montón de suelo para poner colchones. Sólo lo dejo caer…).

img_1925

Buf! Y hoy no tenía nada importante que contar y me quedó un post larguísimo!! Pues lo dejo aquí. Mañana os cuento más cosas. Bicos para tod@s!!

La vuelta a casa

Hola de nuevo!

¿Qué tal de fin de semana? Por aquí todo bien, volviendo a la rutina y sobre todo a los apuntes, que la semana que viene ya empezamos con los exámenes otra vez, concretamente el primero de «elettronica 1». ¡Con lo bien que estaba yo en casita hace nada…!

Pues como ya os dije ayer, tengo un montón de cosas que contar de estos ventitantos días de vacaciones en España, y como siempre lo mejor es empezar por el principio, que en este caso fue la odisea del viaje de vuelta a casa. Espero que lo que os voy a contar no os desanime para hacerme una visitilla este año, porque la verdad es que viajar entre Santiago y Genova es una locura: un millón de etapas entre autobuses, trenes y aviones, total, que cuando por fin llegas a tu destino estas esperando a que te sellen la compostelana!

A las 7:30 de la mañana ya estaba sonando el despertador. Teníamos que madrugar para coger el bus urbano a las 8:20 hasta Brignole, aunque nos bajamos un par de paradas antes para comprar unas focaccias para llevar a casa. Luego vino el tren a Milano Centrale de las 9:10, y después un autobús que va del centro de Milán al aeropuerto de Malpensa. Al llegar al aeropuerto, cola de media hora en el mostrador de facturación, coger las tarjetas de embarque, pasar el control… total, que pasaba de la una y todavía estábamos en Italia! Pues fue en este momento cuando nos encontramos con 2 chicas de Santiago que hacían el Erasmus en Parma, que nos contaron que habían preguntado por los retrasos al facturar, y les habían dicho que de momento la salida estaba fijada una hora más tarde de lo previsto… Ya no podíamos coger el enlace en Madrid, pero al menos aprovechamos para comer los bocatas que llevábamos de casa, y sacarnos unas fotos con Hagrid.

img_1712

Después de casi dos horas esperando en Malpensa por fin nos subimos al avión rumbo a Madrid, y una hora y cuarenta y cinco minutos más tarde pisamos suelo español. A pesar de la carrera que nos pegamos por el aeropuerto con las maletas, no pudimos coger el enlace, porque por lo visto nuestro avión, del que ya teníamos las tarjetas de embarque, a pesar de que se veía a través del cristal ya no estaba allí (¿?). Misterios de Iberia.

En el mostrador de información nos dijeron que ya no quedaban plazas para volar a Santiago ese día, y que tendríamos que esperar al siguiente. Les dimos la opción de cambiar de destino a Coruña, y por fin encontramos una solución. Nos dieron unos vales para cenar en el aeropuerto, y nos dijeron que teníamos que esperar a las 23:00 para salir.

Pues ahí no acaba todo, a las 22:30 estábamos en el mostrador para hacer el embarque, pero no llegaba nadie, la gente se ponía nerviosa, saltaban dentro del mostrador de atención al cliente, les robaron los teléfonos, empezaron a patadas con las puertas, a gritar consignas con un megáfono… total, que tuvo que venir «la policía» (porque era sólo una y pequeñita) a reducirlos a todos.

A las 00:30 nos subimos al avión, demasiado tarde para que nos dejasen aterrizar en Alvedro porque ya estaba cerrado, pero no nos lo dijeron hasta que ya estábamos en el aire, así que llegamos a Santiago 5 horas y media más tarde, y con nuestras familias esperándonos en Coruña.

img_1718

img_1719

¡Buf! menudo viaje! (y menuda actualización más larga…) Pero por fin estábamos en casa, con muchas ganas de ver a la gente, y un montón de cosas que celebrar… Si queréis saber más, tendréis que seguir visitando este blog.

Besiños a todos desde Genova. Hasta mañana!

Focaccia!

Ola xente, qué tal?

Por aquí todo ben, como sempre, disposta a aproveitar o que me queda desta última fin de semana en Italia antes das vacacións de nadal!! Pois como xa facía tempo que non tiñamos unha actualización gastronómica, xa tocaba falar de comida por aquí, e coma sempre, falaremos de comida italiana, mmm… Así que hoxe lle toca o turno á focaccia. Di a wikipedia (qué queredes que faga, é sempre a primeira entrada que sae no google…) que é…

…una especie de pan plano cubierto con especias y otros productos alimenticios. Se trata de un plato muy tradicional de la cocina italiana, muy relacionado con la popular pizza. La receta básica de este preparado se cree que procede de los antiguos Etruscos o los antiguos griegos, no obstante es considerado como una famosa delicia de la cocina de Liguria, denominada fûgassa en lengua ligur. La especialidad local denominada «focaccia con formaggio» (focaccia con queso) se elabora frecuentemente en Recco, localidad cercana a Génova.

E como xa se sabe que unha imaxe (ou dúas) vale máis que mil palabras…

focaccia_con_rosmarino_del_giardino

gfv-007-piazza-della-nunziata

…poño por aquí dúas fotos: a primeira sacada de internet, dunha focaccia con rosmarino, e a segunda de Carlos almorzando focaccia na Piazza della Nunziata en Genova.

Outros datos de interese sobor das focaccie:

  1. Aquí se comen durante todo o día: a media mañá, pola tarde de merenda, de comida cando non hai tempo para máis…
  2. As mellores que comín eu son dun panificio da praza Paolo Da Novi, ó lado da miña casa.
  3. Algunhas persoas con sorte as van cear o próximo venres recén traídas dese forno (espero que non sufran moito nos traslados).
  4. Son o que mellor entra de cea/almorzo despois de sair e antes de ir para cama, mmm…

Pois xa sabedes, se queredes saber máis das focaccie só tendes que facerme unha visita, que eu prometo levarvos de viaxe gastronómica! Bicooos!

Andiamo alla feria!

Ciao ragazzi! Come va?

Una vez hemos terminado con la semana de celebración del cumple de Zaira hemos vuelto a la vida normal. Bueno, en la medida de lo posible, dentro de lo normal que puede ser cada uno, jej.

Pues hoy después de comer nos acercamos hasta el paseo marítimo que hay delante de casa y descubrimos que había una feria, con sus coches de choque, con su máquina de que te lee la mano, su algodón de azúcar, sus feriantes, su «esa María para arriba, ese Pepe para abajo…», jej, bueno, a tanto no llegaba, pero era casi como estar en las fiestas de Arteixo, pero sin la París de Noya! 

Lo más sorprendente fue que lo único que quedaba abierto a las 7 de la tarde eran las casetas de puntería y sorteos, porque todas las atracciones ya habían cerrado. Bueno, lo más sorpendente en realidad fue que cuando preguntamos cuándo podíamos volver para encontrar las atracciones funcionando, nos dijeron que al día siguiente abría todo a las 8:30 de la mañana…

¿Qué? ¿cómo se os queda el cuerpo? ¿un café con leche y al saltamontes? jej. Pues nada gente, os dejo por ahí una foto mía en medio de las luces de la fiesta. Nos vemos en 12 días. Un besazo!

PD: Si fuera Dani os preguntaría ¿os gusta mi gorro?, es nuevo, jej.

Un 30!!!

Ola xente! Qué tal?

A actualización de hoxe debe ser das poucas feitas no momento, que sempre as teño programadas por adiantado (trampa), pero hoxe era un día especial, o meu primeiro exame en Italia, e quería agardar a ver cómo me saira para contalo por aquí…

Pois o título xa o di todo… 30 de 30, é dicir, unha matrícula de honra!!!… Tiñades que ver a cara de poker que lle puxen ó profe, en plan «sí, está ben… un 30 supoño que é xusto…». E que é un 10! ¿Alguén sacou un 10 na universidade algunha vez? Encántame Italia!

Pois nada, como non sacamos fotos no exame (era o que faltaba para remata-la festa, jej), aí vai unha da miña facultade.

Bicoooos!

Nevicaaa!

Ola xente! Que tal?

Antes de nada quero ensinarvos dúas fotos para que comparedes. A primeira é do 3 de Outubro deste ano, cando chegamos ó piso, e a segunda de onte… Ademáis de que a primeira está torcida penso que se capta a diferencia…

Polo visto estar pegados ó mar e nun porto abrigado non axuda moito contra o vento do norte… Cunha máxima de 8º e mínima de 4º, temos temporáis, vento e chuvia, e incluso a certa altitude, ata neva!

Pois nada xente, a todos os que xa vos dixera que aquí facía moito frío e contestabades que aí tamén… mentira!!, gañeivos a todos!! Aquí está nevando ó nivel do mar, e fai un frío que pelaaaa!!

Bicos!

Coñece Genova – Capitulo 3 (Boccadasse)

Ola xente, ¿qué tal?

Seguimos coa viaxe panorámica pola Liguria: O domingo pasado estivemos de paseo pola zona de Boccadasse, que está no paseo marítimo, moi cerca da nosa casa. É unha vila mariñeira pequena, que aínda que está dentro da cidade sigue mantendo o aspecto de pobo pequeno e con tradición mariñeira. O máis destacado é a praia, as barcas ou «gozzi», e as casas coas cores típicas da Liguria.

Deixo por aquí unhas fotos. Menos mal que deixou de chover, xa nos ían sair aletas!

Vémonos!!