Focaccia!

Ola xente, qué tal?

Por aquí todo ben, como sempre, disposta a aproveitar o que me queda desta última fin de semana en Italia antes das vacacións de nadal!! Pois como xa facía tempo que non tiñamos unha actualización gastronómica, xa tocaba falar de comida por aquí, e coma sempre, falaremos de comida italiana, mmm… Así que hoxe lle toca o turno á focaccia. Di a wikipedia (qué queredes que faga, é sempre a primeira entrada que sae no google…) que é…

…una especie de pan plano cubierto con especias y otros productos alimenticios. Se trata de un plato muy tradicional de la cocina italiana, muy relacionado con la popular pizza. La receta básica de este preparado se cree que procede de los antiguos Etruscos o los antiguos griegos, no obstante es considerado como una famosa delicia de la cocina de Liguria, denominada fûgassa en lengua ligur. La especialidad local denominada «focaccia con formaggio» (focaccia con queso) se elabora frecuentemente en Recco, localidad cercana a Génova.

E como xa se sabe que unha imaxe (ou dúas) vale máis que mil palabras…

focaccia_con_rosmarino_del_giardino

gfv-007-piazza-della-nunziata

…poño por aquí dúas fotos: a primeira sacada de internet, dunha focaccia con rosmarino, e a segunda de Carlos almorzando focaccia na Piazza della Nunziata en Genova.

Outros datos de interese sobor das focaccie:

  1. Aquí se comen durante todo o día: a media mañá, pola tarde de merenda, de comida cando non hai tempo para máis…
  2. As mellores que comín eu son dun panificio da praza Paolo Da Novi, ó lado da miña casa.
  3. Algunhas persoas con sorte as van cear o próximo venres recén traídas dese forno (espero que non sufran moito nos traslados).
  4. Son o que mellor entra de cea/almorzo despois de sair e antes de ir para cama, mmm…

Pois xa sabedes, se queredes saber máis das focaccie só tendes que facerme unha visita, que eu prometo levarvos de viaxe gastronómica! Bicooos!

Panettone!

Ni las culturas etrusca y romana, ni el Renacimiento… la mayor aportación de los italianos al mundo es… El Panettone:

Harina, mantequilla, levadura, leche, azúcar, pasas y frutas confitadas son los ingredientes de uno de los dulces más internacionales de Italia. El panettone o panetón destaca por su intenso sabor, limpio y aromático, su exquisita combinación de frutos secos y azúcar y las posibilidades que ofrece como postre. Se puede comer solo ligeramente horneado, mojado en leche caliente, relleno de nata o chocolate, o, como suele ser más habitual, aderezado con una salsa dulce de queso mascarpone.

¿Todavía no se os hace la boca agua? Pues os dejo por aquí la receta a ver si alguien se anima a hacerlo, y unas fotos que encontré por internet para ilustrarla (quise hacer unas de verdad, pero no dura tanto tiempo en casa, jej). Bicos!

Con estas proporciones salen 2 panes grandes o 3 medianos
INGREDIENTES
70grs de
levadura
1cda de
azúcar
2cdas de harina
1/2 taza de agua tibia
6
huevos grandes
1 taza de azúcar total 200grs
1cda de miel
1/4 taza de coñac
1cda de agua de azahar
1cdta de canela
1cdta de nuez moscada
1cdta de jengibre en polvo
1kg de harina
1cdta de sal
300grs de
mantequilla
200grs de pasas
100grs de nueces picadas
100grs de almendras picadas
200grs de cáscara de
limón y naranja abrillantada picada
100grs de gotas de
chocolate

PREPARACION
Poner en un recipiente la levadura desgranada, el azúcar, la harina y el agua tibia. Mezclar bien todo y dejar tapado 10′ aproximadamente. A
parte, poner en otro recipiente los huevos, el azúcar, la miel, el coñac, el agua de azahar, la canela, la nuez moscada, el jengibre, mezclar un poco estos ingredientes hasta unirlos. Agregar la levadura fermentada e ir incorporando de a poco la harina cernida con la sal, intercalando con trozos de manteca, batiendo con pala de madera hasta que se incorpore bien, continuar así hasta terminar con la harina y la manteca. Si notamos que para formar la masa es necesario más líquido, agregar agua tibia, siempre en pequeñas cantidades para no pasarnos de líquido.darle forma a cada uno y dejarlos en reposo nuevamente hasta que leven. Mientras mezclar toda la fruta y dividirla por la cantidad de panes, para que la fruta sea pareja en todos.

Una vez formada amasarla durante 10 minutos como mínimo o hasta que la notemos sedosa y que no se pegue en la mesa. Colocarla en un bol ligeramente enmantecado o enharinado, cubrirla con papel film o nailon y dejarla reposar para que se relaje bien en un lugar cálido y lejos de corrientes de aire, hasta que duplique su tamaño, alrededor de 30 minutos. El tiempo de levado varía de acuerdo a la temperatura ambiente del lugar.

Una vez levada retirarla del bol y dividirla en tantas partes como panes queramos hacer,

Tomar un bollo, apretarlo un poco con el puño y estirarlo o abrirlo un poco con las manos para distruibuir la fruta en forma pareja. Amasar para que la fruta se acomode y volver a formar un bollo y dejarlo reposar cubierto sobre la mesa, 30′ aproximados. Esta misma operación se repite con los otros trozos de masa.

Luego se vuelven a bollar y se ponen en los moldes elegidos, previamente enmantecados y dejarlos levar bien para luego hacerles un corte en cruz con un cuchillo bien afilado. Pintarlos con huevo batido y llevarlos a un horno moderado durante 50 o 60 minutos o hasta que al pincharlos con una aguja de tejer fina, ésta salga seca. Retirar, enfriar sobre rejilla y abrillantar con jalea o con almíbar. Decorarlo con cerezas abrillantadas o glaseadas y con trozos de nueces y pasas.

PD: Feliz 26!

Da Maria

Il venerdì scorso siamo andati per la prima volta a una nuova trattoria. Si chiama «Da Maria, Cucina Casalinga». È situato vicino a Piazza De Ferrari, nel centro storico, ma in un vicolo molto stretto. Offrono un menu turistico per 9€, in cui si può scegliere un primo, un secondo, un contorno e qualcosa da bere, e per appena 1.50€ in più, si può anche mangiare un dolce della casa.

La cucina non è incredibile, ma almeno si può mangiare un menu completo e poco costoso. Vi lascio qui alcune foto del ristorante: I piatti (prima pieni e dopo completamente vuoti) e nel mezzo, la mia compagna di appartamento Zaira e me.

Buon appetito!

Gelati, gelati!

Hoy una actualización bajo petición. ¿Os apetece conocer alguno de los helados más típicos de la zona? Pues nada, os dejo por ahí una lista de los sabores más destacados y una foto de la Cremería de Piazza delle’Erbe, para mi, la mejor heladería de Genova. Carlos ya la conoce. ¿Os animáis a venir a probarlos?

Cioccolato aromatizzato ai frutti di bosco, cioccolato al peperoncino, cioccolato all’arancia, noccioloso (avellanas y gianduiotto), crema di Teo (cioccolato fondente al caffè), cioccolato extra fondente, stracciatella, torta sacher, mora, lampone (fambuesa), melone, anguria (sandía), pan di stelle (unas galletas de chocolate con estrellitas de chicolate blanco), malaga, nutella, panna cotta, bacio, after eight, canestrelli, pinoli, cocco, caffè, vaniglia, yogurt, fiordilatte, frutti di Bosco, banana, mela verde, gianduia, cioccolato bianco, amarena (guinda), tiramisù (qué rico), marron glacè (de los más típicos en esta época), torrone, ananas, ACE (sí, como el zumo, que mezclado con la piña está de miedo), mascarpone…

Buf! se me hace la boca agua, y me estoy dejando un millón de sabores en el tintero… ¿conocéis alguno más? Pues nada chic@s, ¡que aproveche!