El último concierto

Hola a tod@s, qué tal?

A los que no nos hayamos visto todavía, deciros que ya estoy por Coruña. Aunque el título del blog es María è a Genova, como pretendía que fuese un diario de lo que fui haciendo a lo largo de este año de erasmus, y todavía me quedan cosas por contar, aunque Maria non è più a Genova, voy a seguir contándoos como fueron mis últimos días en la superba.

img_3698

Sigue leyendo

Despedida de la Mensa

Después de todo un año hablando de la famosa mensa, el otro día nos llevamos la cámara de fotos para hacer el reportaje de todos los momentos fundamentales que tienen lugar en el comedor universitario: La cola, los famosos yogures de vainilla, la pasta al pesto, las bandejas rojas, la mesa, la espera en la puerta mientras nos paramos a saludar a unos y a otros… jo, cómo vamos a echar esto de menos!!!

Familia, tranquilos si a partir de mañana, cuando estemos en la cocina y os déis la vuelta, encontráis luego el frutero vacío, jej, aún tengo que desengancharme!!! 😉

dsc03089

Sigue leyendo

Ristorante Indiano

Esto se acaba… los últimos días por aquí están llenos de eventos variados para despedirnos de Genova: con los de la facultad, con los erasmus, con los amigos de aquí, con los de allá… Por supuesto después de 9 meses de convivencia en Via Trento, no podíamos olvidarnos de la despedida de los coinquilini, y para despedirnos de Italia, lo mejor y más apropiado… una cena en un restaurante indio!! (están locos estos Erasmus).

Compartimos entre tres el menú degustación para dos personas, y aún así comimos a rebentar. Me gustaría dejaros por aquí el menú, pero como no me acuerdo de nada de lo que nos pusieron, os pongo directamente las fotos.

11-06-2009-ristorante-indiano

Sigue leyendo

Gemelli Diversi

Muchas veces los planes improvisados son los mejores. Un domingo cualquiera vas a tomar algo y te encuentras la fiesta montada en Piazza De Ferrari, «el conciertazo» de Gemelli Diversi!!. Os pongo el video de la canción que presentaron este año para el Festival de San Remo. A ver quién es capaz de escuchar cantar al del moño sin reirse (y sí, es el del moño, porque también en Genova lo llevaba!!).

http://www.youtube.com/watch?v=Z55cWE1pZPk

Lo mejor el final del concierto, cuando nos fuimos corriendo en busca de los «artistas» con todas las niñas de 13 años, al grito de «Siamo del Fan Club spagnoloooooo!!». Allí subidas a las vallas, y gritando los nombres que no eran, jejejje.

img_3650

Sigue leyendo

Grigliata a Novi

Ola xente, qué tal? Por aquí todo ben, aproveitando os últimos días en Genova, con algo de praia, paseos pola cidade, turisteo polos sitios que quedaban pendientes… É que sólo quedan 4 días, e unha morea de cousas por facer!!

29-05-2009-grigliata-a-novi1

Sigo poñéndome ó día cos eventos pasados. Hoxe vou poñer algunha foto dunha churrascada que fixemos na casa dun compa da facultade en Novi, un pobo que hai a uns 50 km ó norte de Genova. Como se ve nas fotos, moita xente, moita comida, e momentos moi divertidos. ¿Cando organizamos unha así en Coruña?

Desfrutade das fotos, ata mañá!!

23 Febbraio!!

Hola a tod@s, qué tal?

Hoy toca actualización gastronómica de las de antes, con fotos y comentarios de nuestra visita de la semana pasada a la Pizzeria 23 Febbraio, en la que trabaja un compañero nuestro de la facultad. Las pizzas están buenísimas, y son además muy originales. Os cuento cuál fue nuestra selección:

img_3184

Pizza Tartufata: con stracchino (queso), speck (un embutido parecido al jamón serrano) y tartufo (trufa)

Pizza Pazza (loca): Lo más original de esta pizza es que la hacen como una cara. Le doblan la parte de arriba un poquito para que una esquina sea calzone, y le hacen unos ojitos con trozos de queso y aceitunas negras.

Pizza Culocamicia (culo-camisa): Aunque parezca increíble es una pizza con spaguetti por encima, cocinados al estilo de la casa, con salsa de tomate y salame piccante. Una bomba! El nombre viene de una expresión italiana. Aquí cuando quieres decir que dos se llevan muy bien, en vez de nuestro «son uña y carne» dicen que son «culo y camisa» por aquello de la proximidad. Pues incluyo aquí de gratis otra lección de mi curso de italiano para extranjeros. En caso de que queráis decir un refrán en italiano, simplemente tenéis que coger uno español y cambiar la palabra principal por «culo», es un acierto seguro!

img_3193

Bueno, os voy a ir dejando por hoy. Disfrutad de lo que queda de fin de semana, y nos vemos mañana otra vez por aquí. Ciao!!

Ben tornati!!

Pois á fin chegou o día de voltar a Genova despois desta lunga escapada de fin de semana (de 5 días!!)

A verdade é que non teño moito que contar desde día. Pola mañá tocou non madrugar e tocar un pouco a guitarra no campecho, logo trenette ó pesto genovese da avoa de Chiara, un café, un pouco de sobremesa, despedirnos dos avós de Chiara que tan ben nos acolleran na súa casa… e carretera!!

soanne-img_1689-150

soanne-img_1687-148

Unhas 5 horas máis tarde estabamos xa na casa recuperando forzas para a semana de clases que comezaba, e tentando acostumar ó estómago a comidas máis racionáis (aínda que a avóa de Chiara o puxera difícil co paquete de biscotti que nos meteu na maleta…).

soanne-img_1033

E ata aquí a crónica destas vacacións en Soanne. Espero que disfrutasedes do relato e das fotos, e coma sempre… mañá máis rapaces. Un bacione!!

 

La leyenda de Azzurrina

Cuarto día de escapada, seguimos conociendo la región, y sobre todo su gastronomía. La primera parada del día es Pennabilli, un pueblecillo cercano a Soanne. Veréis en las fotos que el paisaje es impresionante, igual que en el resto de lugares que visitamos, parece talmente que se haya parado el tiempo. Además de callejear y perdernos entre sus casas de piedra visitamos el Orto dei Frutti Dimenticati, un jardín muy peculiar del estilo del Pasatiempo de Betanzos, con un reloj de sol en el que tú eres la aguja, una iglesia hecha con las ruínas recogidas de otras iglesias, árboles frutales exóticos…

30-04-2009-soanne1

El día que visitamos Pennabilli había una exposición dedicada al poema del Angelo con i Baffi, que es obra de un artista local, y cuenta la historia de un ángel con bigotes que se dedicaba a alimentar a unos pájaros encerrados en una torre, a pesar de las críticas del resto de sus compañeros del cielo… y aquí es donde tú dices… ¿dónde es que guardáis las drogas? jej.

Otra de las peculiaridades del paese es la estrecha relación con el mundo budista, que surge en el siglo XVIII cuando un monje capuchino de la localidad se va a predicar a Lhasa, entablando una gran amistad con los monjes budistas y el resto de la población de la zona. En la cima de una de sus colinas hay una campana tibetana y tres ruedas de oración, que se colocaron allí hace unos años, con motivo de la visita del Dalai Lama a Pennabilli.

soanne-img_1976

Terminada la visita nos vamos para casa a comer, y de menú tenemos pasta fresca con tomate (y cuando digo fresca es fresca, fresca, de la que amasan las abuelas!!) y de segundo arrosto de carne, que viene siendo lo mismo que nuestra carne asada en pota.

soanne-img_1997

soanne-img_1994

Después de hacer un poco la digestión nos vamos otra vez de castillos, esta vez a Montebello. La entrada implica hacer la visita con guía, y la verdad es que da gusto que te expliquen así de bien las cosas. Nos dieron una clase sobre técnicas defensivas de un castillo, ya que la Rocca de Montebello es una fortificación militar, y para terminar nos contaron la leyenda de Azzurrina, una niña que desapareció en el siglo XIV en el castillo y a la que supuestamente se escucha gritar todos los 21 de junio de los años lustros, aniversario de su desaparición.

Hasta aquí la crónica de hoy, mañana nos vemos otra vez por aquí. Un besiñoooo!!

Il lungomare più lungo

Tercer día de escapada por Italia, y el primer destino del día… Rimini! Dice mi guía de Italia:

soanne-img_0969

Asomada al Adriático, con sus playas próximas a las tranquilas colinas del interior, Rimini es famosa como destino de vacaciones. Bajo la apariencia turística existen todavía huellas de la Animinum romana (como las ruinas del anfiteatro o el elegante arco de augusto en el cruce entre Via Emilia y Flaminia) y de la capital de los Malatesta.

soanne-img_1838

Muy bonitas las ruínas romanas y el templo malatestiano, pero lo mejor de lo mejor, sin duda… la playaaaa! Nunca habíais escuchado que el paseo marítimo de Coruña es el segundo más largo de Europa? Pues el de Rímini es el primero, aunque hay que decir que aunque es más grande el nuestro es sin duda más bonito, que el suyo al ser un sitio tan turístico, está totalmente invavido de chiringuitos y tiendas de bañadores y gafas de sol de imitación.

soanne-img_0995

Después de un paseo por la playa, un apertivi en uno de esos chiringuitos de los que os hablaba, y una ensaladita para reponer fuerzas (la cena prometía ser contundente, así que había que guardarle sitio), nos dirigimos al centro historico para ver los monumentos más importantes.

La cena de este día no tuvo nada que envidiarle a las demás. Los abuelos de Chiara nos recomendaron una bodega (Cantina della Gea) para ir a degustar los embutidos de la zona. En este local ponen delante de cada comensal un tenedor y una hoja de papel de las que usan los charcuteros para envolver el embutido. Luego llenan la mesa de bandejas de fiambre, porchetta, focaccia, piadina… y unas verduras crudas aliñadas para romper un poco el sabor fuerte del resto de la comida, así que cada uno va cogiendo y va comiendo sobre su papel. Qué rico!

soanne-img_1937

soanne-img_1003

Pues con las fotos de la cena os dejo hasta mañana. Besiños para tod@s. Ciao, ciao!

Festa del primo maggio a Soanne

Segundo día en Soanne, festa do primeiro de maio, día do traballo. Polo visto en Italia, a tradición na Festa dei Lavoratori non è tanto manifestarse, como xuntarse con amigos e familia e facer unha churrascada (iso que temos en común italianos e españoles, que non perdemos nunca a ocasión de facer unha paparotada…).

soanne-img_0933-117-118

soanne-img_0945-129-130

A diferencia fundamental é que nas nosas churrascadas entre facer as brasas, a carne, as patacas e a ensalada, poñer a mesa, que se senten todos a comer… acaban dando as catro da tarde. Os italianos en cambio xa están ás 10 facendo as brasas, así que ás 12 xa estabamos todos sentadiños e comendo. O menú: unhas bruschette de tomate e aceitunas negras para comezar (co pan tostadiño nas brasas, mmmm…), e logo como prato forte costilletas de cerdo, salchichas e ensalada. Cómo nos puxemos!

soanne-img_1670-131

Despois de comer tocou dar unha volta pola zona para facer a dixestión. A paisaxe é preciosa, verdade?

soanne-img_1682-143

soanne-img_1706-167

Coa comida xa asentada collimos o coche e puxemos rumbo a San Leo. É un piccolo paese da rexión das Marcas, que se atopa na cima dun monte, a unha altura duns 538 metros. Recibe este nome por San Leone, que chegou á zona no século II para predicar o cristianismo. A fortezza di San Leo albergou durante séculos a personaxes moi importantes, como San Francisco de Asis, Dante Alighieri, Lorenzo Medici, o Cagliostro, un famoso alquimista do século XVIII que foi encarcelado pola inquisición. A visita ó castelo interesante, a exposición dos instrumentos de tortura que empregaba a inquisición ponía a carne de galiña (estes españois…), pero o mellor sen dúbida, as vistas de toda a rexión dende a terraza superior do castelo…

30-04-2009-soanne

Rematada a visita chegou o momento de ir a cear, e como non tiñamos moita fame despois de todo o que comeramos na grigliata decidimos ir a unha pizzería cercana á casa na que estabamos, porque puñan unhas táboas variadas de embutidos, pizza e focaccia, e como era de picar podiamos non comer tanto… pois isto foi o que nos trouxeron…

soanne-img_0964

Madonna! Menos mal que non tiñamos fame!

Aquí remata a crónica de hoxe, ata mañá rapaces, un besiño!!