Plata+1

El mes de diciembre está lleno de acontecimientos importantes. Además de los que celebra todo el mundo (nochebuena, navidad, nochevieja…) hay unas cuantas fechas destacadas en mi calendario, y la primera de ellas llega el 4 de diciembre.

¡¡Feliz aniversario!!

Lo de plata+1 es porque estuve investigando y no hay ningún material para los 26 años de casados. Los 25 son de plata, y los 30 de perla ¿y si la perla es de imitación? ¿unos anises? ¿los piñones que siempre sobran en navidad?

Pues nada, me gustaría estar por ahí para celebrarlo todos juntos como el año pasado, pero por motivos evidentes de distancia geográfica os dejo por aquí un regalo repetido.

Muchos besiños para los dos y muchas, muchas felicidades.

[audio:https://mariaengenova.miraunhacousa.es/wp-content/uploads/2008/11/mercedes-sosa-pablo-milanes-yo-no-te-pido.mp3]

YO NO TE PIDO

Yo no te pido que me bajes
una estrella azul
sólo te pido que mi espacio
llenes con tu luz.

Yo no te pido que me firmes
diez papeles grises para amar
sólo te pido que tu quieras
las palomas que suelo mirar.

De lo pasado no lo voy a negar,
el futuro algún día llegará
y del presente
que me importa la gente
si es que siempre van a hablar.

Sigue llenando este minuto
de razones para respirar
no me complazcas, no te niegues
no hables por hablar.

Yo no te pido que me bajes
una estrella azul
sólo te pido que mi espacio
llenes con tu luz.

Tanti auguri a te…

¿Sabéis por qué el 3 de diciembre es fiesta en Via Trento 14? ¡Es el cumple de Zaira! Muchas felicidades chica, disfruta de tu día y de todos los que vengan después, y que los que estamos por aquí podamos compartirlos contigo. 

Sono sicura de che i ventiquattro saranno molto importanti per te, almeno per questo, perché sarano ventiquattro invece che «venticuatro». E dopo questo solo posso cantare…

«Tanti auguri a te, tanti auguri a te, tanti auguri , tanti auguri, tanti auguri a te»…

Foto: La homenajeada en el muelle de Portofino (cuando todavía hacía solete)

Vuelve, a casa vuelve…

Ola xente! Qué tal?

Pido perdón de novo pola falta de ideas á hora de actualizar. Tiña gañas de contarvos algo novo cada día, pero cada vez ando máis ocupada e non teño tempo para sentarme diante do ordenador (alomenos non para estas cousas).

Pois vou tirar de youtube unha vez máis. Onte acordeime do anuncio dos turróns El Almendro, aquel de «Vuelve a casa vuelve…» e me fixo moita gracia imaxinarme que dentro dunhas semanas me vou ver na pel dos seus protagonistas. Ademáis o ver tódalas rúas de Genova iluminadas, os adornos, os escaparates, os anuncios… non axuda moito a pensar noutra cousa, pero vaia, de Genova en nadal xa falaremos máis adiante…

O video non paga moito a pena. É unha montaxe feita con catro anuncios dos turróns, de distintas épocas. Segundo os comentarios que ten, suponse que é para ver cánto cambiamos co paso do tempo e como cambiaron as nosas festas de nadal. Non teño suficiente perspectiva para evalualo, pero espero as vosas anécdotas e impresións das esceas típicas que salen nos videos. A min persolamente me fixo moita gracia a «avoa que fuma nas festas», e «o vello que canta panxoliñas a gritos e desafina». ¿Qué recordos tendes vos das vosas festas de nadal?

Moitos bicos!

Ya es 1 de Diciembre!

Pues sí… cómo pasa el tiempo… es que no somos nada… jej. Lo dicho, que ya es 1 de diciembre, y me quedan sólo 18 días para volver a casa y reencontrarme con los míos. Son 18 días naturales, 3 semanas de clase, 2 exámenes finales, 2 fines de semana para salir por Genova… en cualquier caso mucho tiempo para esperar!!.

Ahora que ya me tuve que poner a estudiar se me van acabando las cosas para contar. No creo que queráis leer nada de mis apuntes, porque aunque no lo parezca, «Scambiatori di Calore» es igual de aburrido que «Intercambiadores de Calor», antes no lo sabía, pero es así…

Pues eso, que os dejo por aquí una canción que me gusta mucho. Es algo triste porque habla de despedidas, pero como eso no nos preocupa en este momento podemos escucharla sin miedo. Como siempre, va incluido el karaoke.

Besiños para todos!

[audio:https://mariaengenova.miraunhacousa.es/wp-content/uploads/2008/11/Bello.mp3]

NO SABES CUÁNTO TE HE QUERIDO – PACO BELLO

No sabes cuanto te he querido,
olvidarte es saber que no hay forma,
ahora tengo que aprender a desnombrarte,
con los ojos más que con la boca.

Sigues siendo la dueña,
del gigante que se esconde en mi silencio

Has cambiado mi forma de mirar,
has cambiado el sentido de las calles
Caminar sin ti, no es del todo andar
has llenado los semáforos de sangre,

No me morire, pero ya verás,
como no sabré esquivar los vientos que te nombran
No me cansaré, de pensar que estás,
a mi lado pero no como una sombra.

Y no sabes, que aún cocino para ti,
y no sabes, que dibujo tu perfil con las frases,
que hace tiempo te escribí­. Con las frases,
que ahora estallan junto a mi

Y no sabes, que no debes sonreir,
no me abraces, que no sabré salir de los besos,
que de pronto no me das, de este fuego
que me alumbra, cuando no estás

Has cambiado mi forma de mirar,
has cambiado el sentido de las calles
Caminar sin ti, no es del todo andar
has llenado los semáforos de sangre,

No me morire, pero ya verás,
como no sabré esquivar los vientos que te nombran
No me cansaré, de pensar que estás,
a mi lado pero no como una sombra

Ho voglia di musica!!

Y no hay más que decir, que tengo ganas de músicaaaaa!

[audio:https://mariaengenova.miraunhacousa.es/wp-content/uploads/2008/11/time.mp3]

TIME AFTER TIME

Lying in my bed I hear
the clock tick,
And think of you
Turning in circles confusion
Is nothing new
Flashback to warm nights
Almost left behind
Suitcase of memories,
Time after…

Sometimes you picture me
I’m walking too far ahead
You’re calling to me, I can’t hear
What you have said
And you say go slow
I’ve fallen behind
The second hand unwinds

Chorus:
If you’re lost you
can look and you will
find me
Time after time
If you fall I will catch
you I’ll be waiting

Time after time
If you fall I will catch
you I will be waiting
Time after time
Time after time

After your picture fades
and darkness has
Turned to grey
Watching through windows
I’m wondering
If you’re OK
And you say go slow
I’ve fallen behind
The drum beats out of time

Chorus:
If you’re lost you
can look and you will
find me
Time after time
If you fall I will catch
you I’ll be waiting
Time after time
If you fall I will catch
you I will be waiting
Time after time
Time after time

mmm…time after time
Oooh…time after time
Time after time

PD: Quedan 20 días…

Nevicaaa!

Ola xente! Que tal?

Antes de nada quero ensinarvos dúas fotos para que comparedes. A primeira é do 3 de Outubro deste ano, cando chegamos ó piso, e a segunda de onte… Ademáis de que a primeira está torcida penso que se capta a diferencia…

Polo visto estar pegados ó mar e nun porto abrigado non axuda moito contra o vento do norte… Cunha máxima de 8º e mínima de 4º, temos temporáis, vento e chuvia, e incluso a certa altitude, ata neva!

Pois nada xente, a todos os que xa vos dixera que aquí facía moito frío e contestabades que aí tamén… mentira!!, gañeivos a todos!! Aquí está nevando ó nivel do mar, e fai un frío que pelaaaa!!

Bicos!

Cosa facciamo in Natale?

Ola xente ¿qué tal a semana?

Moito ánimo que xa estamos a xoves! ¿Xa tendes plans para a fin de semana?  Está guay isto de ir organizando o tempo libre, porque podes empezar a desfrutalo por adiantado. Pois a actualización de hoxe tamén vai de plans, e como hai alguén que me vacila moito por tódolos plans que fago e como o organizo todo en listas, voulle dar a razón por unha vez, e vou pensar nas cousas que quero facer estes 24 días que vou pasar na casa en Nadal. ¿E por onde podo comezar?…

1.- Comer comida da casa: tortilla de patacas, arroz, bacallau, fideos con mexillóns, filloas, chocolate con laranxa, biscoito… Todo ata aburrir.

2.- Facer ceas italianas con todo o mundo, para que vexades o ben que se come por aquí, e poida ensinarvos as fotos, e contarvos cómo me foi nestes tres meses.

3.- Aprender a face-la pizza (sei que parece raro aprender en España e non en Italia, pero vivo na única casa do mundo que non ten nin forno nin microondas).

4.- Unha peli de domingo coa famila, con chuches do kiosko do parque de Marte.

5.- Sesión de cine: Co seu kebap no Firs’, e moitas palomitas. Sabedes se hai algún estreo previsto para estas vacacións?.

6.- Quedar coa panda ás 20:30 en Panaderas. Ir de tapas e logo a tomar algo no «balcón» do Galatea.

7.- Celebrar cos meus tódalas festas que me perdín e que me vou perder durante estes meses (santos, cumpreanos, aniversarios…)

8.- Quedar para tocar e cantar ata aburrir.

9.- Dar un paseo moi longo polo pase marítimo, dende o Milenium ata a Torre, xusto cando anoitece, para ver tódalas luces da cidade.

10.- Un café con cada un, para poñernos ó día e para organizar as viaxes de tódolos que ides vir por Italia este ano.

11.- Xogar á Wii con Pepe.

12.- Celebrar os cinco anos.

12+1.- Facer algunha excursión pola zona.

14.- …

E ata aquí chegou a miña imaxinación de momento. Agora gustaríame recibir algunha suxerencia, podedes continuar asingandolle algún evento ó 14 da miña lista. Cosa facciamo in Natale?

Moitos bicos xente, vémonos en 22 días!

 

 

Panettone!

Ni las culturas etrusca y romana, ni el Renacimiento… la mayor aportación de los italianos al mundo es… El Panettone:

Harina, mantequilla, levadura, leche, azúcar, pasas y frutas confitadas son los ingredientes de uno de los dulces más internacionales de Italia. El panettone o panetón destaca por su intenso sabor, limpio y aromático, su exquisita combinación de frutos secos y azúcar y las posibilidades que ofrece como postre. Se puede comer solo ligeramente horneado, mojado en leche caliente, relleno de nata o chocolate, o, como suele ser más habitual, aderezado con una salsa dulce de queso mascarpone.

¿Todavía no se os hace la boca agua? Pues os dejo por aquí la receta a ver si alguien se anima a hacerlo, y unas fotos que encontré por internet para ilustrarla (quise hacer unas de verdad, pero no dura tanto tiempo en casa, jej). Bicos!

Con estas proporciones salen 2 panes grandes o 3 medianos
INGREDIENTES
70grs de
levadura
1cda de
azúcar
2cdas de harina
1/2 taza de agua tibia
6
huevos grandes
1 taza de azúcar total 200grs
1cda de miel
1/4 taza de coñac
1cda de agua de azahar
1cdta de canela
1cdta de nuez moscada
1cdta de jengibre en polvo
1kg de harina
1cdta de sal
300grs de
mantequilla
200grs de pasas
100grs de nueces picadas
100grs de almendras picadas
200grs de cáscara de
limón y naranja abrillantada picada
100grs de gotas de
chocolate

PREPARACION
Poner en un recipiente la levadura desgranada, el azúcar, la harina y el agua tibia. Mezclar bien todo y dejar tapado 10′ aproximadamente. A
parte, poner en otro recipiente los huevos, el azúcar, la miel, el coñac, el agua de azahar, la canela, la nuez moscada, el jengibre, mezclar un poco estos ingredientes hasta unirlos. Agregar la levadura fermentada e ir incorporando de a poco la harina cernida con la sal, intercalando con trozos de manteca, batiendo con pala de madera hasta que se incorpore bien, continuar así hasta terminar con la harina y la manteca. Si notamos que para formar la masa es necesario más líquido, agregar agua tibia, siempre en pequeñas cantidades para no pasarnos de líquido.darle forma a cada uno y dejarlos en reposo nuevamente hasta que leven. Mientras mezclar toda la fruta y dividirla por la cantidad de panes, para que la fruta sea pareja en todos.

Una vez formada amasarla durante 10 minutos como mínimo o hasta que la notemos sedosa y que no se pegue en la mesa. Colocarla en un bol ligeramente enmantecado o enharinado, cubrirla con papel film o nailon y dejarla reposar para que se relaje bien en un lugar cálido y lejos de corrientes de aire, hasta que duplique su tamaño, alrededor de 30 minutos. El tiempo de levado varía de acuerdo a la temperatura ambiente del lugar.

Una vez levada retirarla del bol y dividirla en tantas partes como panes queramos hacer,

Tomar un bollo, apretarlo un poco con el puño y estirarlo o abrirlo un poco con las manos para distruibuir la fruta en forma pareja. Amasar para que la fruta se acomode y volver a formar un bollo y dejarlo reposar cubierto sobre la mesa, 30′ aproximados. Esta misma operación se repite con los otros trozos de masa.

Luego se vuelven a bollar y se ponen en los moldes elegidos, previamente enmantecados y dejarlos levar bien para luego hacerles un corte en cruz con un cuchillo bien afilado. Pintarlos con huevo batido y llevarlos a un horno moderado durante 50 o 60 minutos o hasta que al pincharlos con una aguja de tejer fina, ésta salga seca. Retirar, enfriar sobre rejilla y abrillantar con jalea o con almíbar. Decorarlo con cerezas abrillantadas o glaseadas y con trozos de nueces y pasas.

PD: Feliz 26!

The Big Bang Theory

Ola xente ¿qué tal?

Despois de grandes éxitos como Chuck, Heroes, Lost, Pushing Dasies ou The IT Crowd, chega unha nova serie recomendada por Carlos. A teño grabada no disco duro dende o curso pasado, e non me animaba a vela. A verdade é que o argumento xeral non seduce moito…

Leonard y Sheldon son dos físicos teóricos que comparten trabajo y apartamento. La serie comienza con la mudanza de Penny, su nueva y atractiva vecina, de la que Leonard se enamora desde el primer momento. La dificultad de los físicos para relacionarse con personas fuera de su entorno da lugar a situaciones cómicas.

Ambos son brillantes en su trabajo, pero tanto ellos como sus amigos Howard Wolowitz, un pseudo-galán sacado de una película psicodélica de los 60’s, y Rajesh Koothrappali (de nacionalidad india) son representados como unos completos Geeks, muy alejados de las inquietudes de la gente corriente.

Deixo aquí un fragmento do primeiro capítulo, as risas están aseguradas. Espero darvos gañas de descargalos enteiros. Bicos xente!