Bella

Por fin es vierneeeees! qué guay! así da gusto, con todo el fin de semana por delante (el último que paso por aquí antes de navidad…), y para levantar el ánimo y empezar a disfrutar del tiempo libre, una canción muy chula que nos pusieron el otro día en clase de italiano (ahora que acabó el curso no sé de dónde voy a sacar la inspiración, jej). Os dejo por aquí el video y debajo la letra para que hagáis karaoke. Hasta mañana!

PD: En la letra hay una palabra que dice en castellano, tenéis que adivinar cuál es… (las que son iguales en los dos idioas no valen!)

BELLA – JOVANOTTI

E gira gira il mondo
e gira il mondo e giro te
mi guardi e non rispondo
perché risposta non c’è
nelle parole
bella come una mattina d’acqua cristallina
come una finestra che mi illumina il cuscino
calda come il pane
ombra sotto un pino
mentre t’allontani stai con me forever
lavoro tutto il giorno
e tutto il giorno penso a te
e quando il pane sforno
lo tengo caldo per te…
chiara
come un ABC
come un lunedì di vacanza dopo un anno di lavoro
bella
forte come un fiore
dolce di dolore
bella come il vento che t’ha fatto bella amore
gioia primitiva
di saperti viva
vita piena giorni e ore
batticuore
pura
dolce mariposa
nuda come sposa
mentre t’allontani stai con me forever
bella
come una mattina d’acqua cristallina
come una finestra che mi illumina il cuscino
calda come il pane
ombra sotto un pino
come un passaporto con la foto di un bambino
bella come un tondo
grande come il mondo
calda di scirocco e fresca come
tramontana
come la fortuna
tu così opportuna
mentre t’allontani stai con me forever
bella
come un’armonia come l’allegria
come la mia nonna in una foto da ragazza
come una poesia
o madonna mia
come la realtà che incontra la mia fantasia

Deporte na rúa

O outro día mandáronme este video e non podía coa risa ¡Este tío está fatal!. Atentos ó exercicio da «croquetilla» que fai na diagonal de ximnasia, jej.

Pois o video forma parte dunha serie de bromas pola rúa, invítovos a bucear un pouco pola rede e buscar máis, porque a verdade é que todos pagan a pena.

http://www.youtube.com/watch?v=n9ApRjtwwTU&feature=channel

Moitos bicos para todos, e… ¡vémonos nunha semanaaaaa!

Otra vez… Muchas felicidadeees!

Pues aquí llega la tercera actualización de cumpleaños del día. Ya te dije que te pasases por aquí a última hora, porque te iba  dejar una sorpresa… pues aquí está!

 

Pues no es la mesa ni la cortina, lo importante es el paquete de regalo con el lazo azul, ¿qué será? Puedes probar a adivinarlo. Como primera pista te diré que su nombre en italiano empieza por «m», pero en castellano y en gallego no. Parece fácil ¿no? Por el tamaño del paquete ya podemos descartar un montón de cosas…

Pues empieza el juego, tienes hasta el 19 de diciembre para adivinarlo, y como siempre… ¡Muchas felicidadeeeeees!

Sopla con fuerzaaa!

La segunda actualización de cumpleaños llega a las 14:59, porque… Ya eres oficialmente un año mayor!!

Como te decía ayer por la noche, ya que este año en cuestión de felicitaciones no puedo ganar en calidad, tendré que intentarlo por cantidad, así que otra vez… MUCHAS FELICIDADEEEEES! Ahí tienes la tarta para que soples las velas, y acuérdate de pedir un deseo!

¿Te gusta? La hice yo! jej, no tiene tan buena pinta como aquella que habíamos comprado en la Plaza de Pontevedra, al lado de Swatch, pero por algo se empieza, ¿no? Como te decía antes, te debo un cumpleaños, y por supuesto, habrá selva negra!

Pues nada, que otra vez feliz cumpleaños, y que nos vemos otra vez por aquí a última hora de la tarde… ¡Bicos!

Tanti Auguri!

Buf! Tengo tanto que decir que no sé por donde empezar. Supongo que lo primero que se dice en estos casos es…

¡MUCHAS FELICIDADEEEEEES!

[audio:https://mariaengenova.miraunhacousa.es/wp-content/uploads/2008/12/101.mp3]

Ya sabes, disfruta de este día y de todos los que vengan después, y que todos los que te queremos podamos disfrutarlos a tu lado. Me encantaría estar ahí para verte soplar las velas y tirarte de las orejas, pero esta vez no va a poder ser. Como compensación te prometo que estas navidades haremos una re-celebración por todo lo alto, y que tan pronto esté por ahí otra vez volveré a mis fiestas sorpresa y a los regalos multimedia.

De todas formas, en el día de hoy estoy segura de que no te vas a sentir solo, y que te lloverán llamadas, mensajes, postales… será que te lo mereces ¿no? ¿Habrá croquetas de comida? ¿Una selva negra de postre? ¿regalitos? Ya me contarás cómo pasaste el día.

Y por último, para despedirme, no quiero decir que ya llevamos 5 años de cumpleaños compartidos, de fiestas sorpresa, en bares, en casas, con muchos amigos, sólo con los más cercanos, con música, con fotos, con juegos, con Twister, con Party… Prefiero decir que sólo llevamos 5, y que espero celebrar muchísimos más cumpleaños contigo.

Muchos besos, y por supuesto muchas, muchas felicidades! Felices 28!!!

PD: Banda sonora… 101 Gaviotas, edición especial Carlos Unplugged. Espero que no me maten los artistas por colgarlos de internet sin permiso, jej

PD2: Pásate por aquí otra vez esta noche… a lo mejor tienes una sorpresa…

Ten fe en mi

La verdad es que ya hacía tiempo que no ponía una canción en el blog, y ya iba tocando. Además, como es 9 de diciembre, es decir, 10 de diciembre menos 1, quería publicar una muy especial. Va dedicada para el casi cumpleañero, un recuerdo de años atrás, para que te vayas despidiendo de los 27 (jolín, qué mayor…, jej).

Pues ya sabes, «ten fe en mi». No voy a poder darte los regalos, ni llevarte una tarta, ni tirarte de las orejas, pero puedes estar seguro de que la fiesta queda en stand-by, y que a partir del 19 de diciembre en cualquier momento puede llegar la sorpresa…

[audio:https://mariaengenova.miraunhacousa.es/wp-content/uploads/2008/12/fe.mp3]

TEN FE EN MI – REVOLVER

Hay un tipo que me ha dicho
que sabe de alguien que ha visto
en la parte baja de la gran ciudad
algo mas que parecido
a un corazón malherido
intentando averiguar dónde estaras.

Y he buscado por las calles
donde fuimos mas que nadie
con temor a comprobar mi soledad.
Otra historia como tantas
que se pierde en la distancia
de un camino recorrido tiempo atras.

Ten fe en mi,
ten fe en mi,
no me pidas ser un angel pues soy sólo lo que ves.
Ten fe en,
ten fe en mi,
donde quiera que tu estés yo estaré alli.

Y asi pasen tantos años
como dedos de las manos;
seguiré pensando que me mereci
la oportunidad perdida
que no me diste, mi vida,
aunque sepa que mi parte no cumpli.

Y he buscado por las calles
donde fuimos mas que nadie
con temor a comprobar mi soledad.
Otra historia como tantas
que se pierde en la distancia
de un camino recorrido tiempo atras.

Estribillo

Sé que no soy de lo mejor
que pueda encontrarse por ahi;
pero dale tiempo al tiempo
para que pueda crecer.
Sólo tienes que poner en mi tu fe.

Sé que no soy de lo mejor
que pueda encontrarse por ahi;
pero dale tiempo al tiempo
para que pueda crecer.
Sólo tienes que poner en mi tu fe.

Ten fe en
ten fe en mi,
no me pidas ser un angel pues soy sólo lo que ves.
Ten fe en mi,
ten fe en mi,
donde quiera que tu estés yo estaré alli.

A Bailaaaaar!

Ola xente! Qué tal?

Sei que xa é un clásico, pero faime moita gracia. Moi bo nadal para todos, o «Buon Natale!». Desfrutade do video e animádevos a convertirvos tamén en Elfos. Prometo aprender o baile e repetilo cando nos vexamos, jej.

Bicoooos!

Send your own ElfYourself eCards

PD: Para quen non o vise antes, tendes na barra da dereita un contador que mide o tempo que me queda en Genova ata as vacacións de nadal. Xa non queda nadaaaaa…

Andiamo alla feria!

Ciao ragazzi! Come va?

Una vez hemos terminado con la semana de celebración del cumple de Zaira hemos vuelto a la vida normal. Bueno, en la medida de lo posible, dentro de lo normal que puede ser cada uno, jej.

Pues hoy después de comer nos acercamos hasta el paseo marítimo que hay delante de casa y descubrimos que había una feria, con sus coches de choque, con su máquina de que te lee la mano, su algodón de azúcar, sus feriantes, su «esa María para arriba, ese Pepe para abajo…», jej, bueno, a tanto no llegaba, pero era casi como estar en las fiestas de Arteixo, pero sin la París de Noya! 

Lo más sorprendente fue que lo único que quedaba abierto a las 7 de la tarde eran las casetas de puntería y sorteos, porque todas las atracciones ya habían cerrado. Bueno, lo más sorpendente en realidad fue que cuando preguntamos cuándo podíamos volver para encontrar las atracciones funcionando, nos dijeron que al día siguiente abría todo a las 8:30 de la mañana…

¿Qué? ¿cómo se os queda el cuerpo? ¿un café con leche y al saltamontes? jej. Pues nada gente, os dejo por ahí una foto mía en medio de las luces de la fiesta. Nos vemos en 12 días. Un besazo!

PD: Si fuera Dani os preguntaría ¿os gusta mi gorro?, es nuevo, jej.

Compleanno di Zaira

Ciao ragazzi, come va?

Come avevo detto prima, questo mercoledì abbiamo celebrato il compleanno di Zaira. Alora, non esattamente questo mercoledì, la settimana di celebrazione è iniziata questo martedì con un panettone e una candela per soffiare, dopo il mercoledì, con un paio di pizze e un altro panettone, ed alla notte con l’arrivo del suo ragazzo Sergio (mangiando un po’ più di Panettone). La festa è finita (ormai) il venerdi con una cena di sorpresa con tutti i nostri amici a Genova (almeno tutti che potevano venire), con l’omelette spagnola, la pasta carbonara, la sangria… immaginereste che cosa abbiamo mangiato di dolce? jej.

Abbiamo preso molti fotografie, ma ormai vi mostrerò appena due. La prima è dalla festa del martedi, con la nostra prima torta della settimana, e l’altra è del giovedì, dopo di che avevamo fatto quello primo esame. Zaira sta contandi 10 con le sue mani, quello è il vuoto che abbiamo ottenuto!

L’unico che posso dire adesso è… «Tanti auguri ragazza!!». Spero che ti siate divertiti in questo primo compleanno lontano dalla casa, e che non abbiate mancato molto la tua famiglia ed amici.

E per l’altri lettori del mio blog… ci vediamo in 12+1 giorni! Baci!

Un 30!!!

Ola xente! Qué tal?

A actualización de hoxe debe ser das poucas feitas no momento, que sempre as teño programadas por adiantado (trampa), pero hoxe era un día especial, o meu primeiro exame en Italia, e quería agardar a ver cómo me saira para contalo por aquí…

Pois o título xa o di todo… 30 de 30, é dicir, unha matrícula de honra!!!… Tiñades que ver a cara de poker que lle puxen ó profe, en plan «sí, está ben… un 30 supoño que é xusto…». E que é un 10! ¿Alguén sacou un 10 na universidade algunha vez? Encántame Italia!

Pois nada, como non sacamos fotos no exame (era o que faltaba para remata-la festa, jej), aí vai unha da miña facultade.

Bicoooos!