Felicidades Beloncha!

Ola xente, qué tal?

Hoxe outra vez temos protagonista da actualización: ¡Moitas felicidades Beloncha!

imagen-057

Tanti auguri a te, tanti auguri a te, tanti auguri, tanti auguri, tanti auguri a te!!

Felices 28 anos! Espero que esteas a pasar un bo día de cumpreanos, e que o poidas compartir con toda a túa familia e amigos. Dende aquí moitos bicos e tiróns de orellas. E para que pidar soplar as velas e pedir un desexo, aquí tes este «panciño» de cumpreamos, jej. pancino

Auguri Belonchi!

La vuelta a casa

Hola de nuevo!

¿Qué tal de fin de semana? Por aquí todo bien, volviendo a la rutina y sobre todo a los apuntes, que la semana que viene ya empezamos con los exámenes otra vez, concretamente el primero de «elettronica 1». ¡Con lo bien que estaba yo en casita hace nada…!

Pues como ya os dije ayer, tengo un montón de cosas que contar de estos ventitantos días de vacaciones en España, y como siempre lo mejor es empezar por el principio, que en este caso fue la odisea del viaje de vuelta a casa. Espero que lo que os voy a contar no os desanime para hacerme una visitilla este año, porque la verdad es que viajar entre Santiago y Genova es una locura: un millón de etapas entre autobuses, trenes y aviones, total, que cuando por fin llegas a tu destino estas esperando a que te sellen la compostelana!

A las 7:30 de la mañana ya estaba sonando el despertador. Teníamos que madrugar para coger el bus urbano a las 8:20 hasta Brignole, aunque nos bajamos un par de paradas antes para comprar unas focaccias para llevar a casa. Luego vino el tren a Milano Centrale de las 9:10, y después un autobús que va del centro de Milán al aeropuerto de Malpensa. Al llegar al aeropuerto, cola de media hora en el mostrador de facturación, coger las tarjetas de embarque, pasar el control… total, que pasaba de la una y todavía estábamos en Italia! Pues fue en este momento cuando nos encontramos con 2 chicas de Santiago que hacían el Erasmus en Parma, que nos contaron que habían preguntado por los retrasos al facturar, y les habían dicho que de momento la salida estaba fijada una hora más tarde de lo previsto… Ya no podíamos coger el enlace en Madrid, pero al menos aprovechamos para comer los bocatas que llevábamos de casa, y sacarnos unas fotos con Hagrid.

img_1712

Después de casi dos horas esperando en Malpensa por fin nos subimos al avión rumbo a Madrid, y una hora y cuarenta y cinco minutos más tarde pisamos suelo español. A pesar de la carrera que nos pegamos por el aeropuerto con las maletas, no pudimos coger el enlace, porque por lo visto nuestro avión, del que ya teníamos las tarjetas de embarque, a pesar de que se veía a través del cristal ya no estaba allí (¿?). Misterios de Iberia.

En el mostrador de información nos dijeron que ya no quedaban plazas para volar a Santiago ese día, y que tendríamos que esperar al siguiente. Les dimos la opción de cambiar de destino a Coruña, y por fin encontramos una solución. Nos dieron unos vales para cenar en el aeropuerto, y nos dijeron que teníamos que esperar a las 23:00 para salir.

Pues ahí no acaba todo, a las 22:30 estábamos en el mostrador para hacer el embarque, pero no llegaba nadie, la gente se ponía nerviosa, saltaban dentro del mostrador de atención al cliente, les robaron los teléfonos, empezaron a patadas con las puertas, a gritar consignas con un megáfono… total, que tuvo que venir «la policía» (porque era sólo una y pequeñita) a reducirlos a todos.

A las 00:30 nos subimos al avión, demasiado tarde para que nos dejasen aterrizar en Alvedro porque ya estaba cerrado, pero no nos lo dijeron hasta que ya estábamos en el aire, así que llegamos a Santiago 5 horas y media más tarde, y con nuestras familias esperándonos en Coruña.

img_1718

img_1719

¡Buf! menudo viaje! (y menuda actualización más larga…) Pero por fin estábamos en casa, con muchas ganas de ver a la gente, y un montón de cosas que celebrar… Si queréis saber más, tendréis que seguir visitando este blog.

Besiños a todos desde Genova. Hasta mañana!

Tanti auguri Rosiña

Hola a todos!

Cómo pasa el tiempo! 28 días desde la última vez que nos encontramos por aquí. Es que como ya puse en la última actualización, el blog es María en Genova, y no tendría sentido escribirlo desde ahí. La verdad es que fueron unas vacaciones intensas, creo que las Navidades con más actividad de mi vida! jej. Y luego vino la vuelta a Italia, el cambio de habitación, empezar a estudiar para los exámenes… Buf! un montón de cosas que ya os iré contando por aquí.

Pues la primera actualización del 2009 viene dedicada… ¡Felicidades Rosiña! o «Tanti auguri!», como dicen por aquí. Que disfrutes de los 25, y ya me contarás qué se siente, que a mi me queda poco más de un mes para descubrirlo… Celébralo por todo lo alto, que te lo mereces. Yo me guardo los tirones de orejas para cuando nos veamos más o menos por abril, y ya nos tomaremos algo para celebrarlo.

ro

No tenía aquí ninguna foto tuya, así que te la tuve que robar del Facebook. Estuve echando un ojo y creo que esta era la mejor: Rosa en estado puro, en plan «scout», trepando por las piedras, jej.

Pues lo dicho, muchas, muchas felicidades chica, y muchos besos desde Genova!

Auguri!

Hasta el año que viene!

Pois como din por aí, «that’s all folks«, ou o que é o mesmo, «iso é todo amigos», alomenos de momento.

Hoxe 19 de decembro ás 9:10 da mañá collerei un tren dende Genova que me levará a estación central de Milano, para logo coller un autobús ata Malpensa, e despois de dous avións ata Santiago, estaréi por fin na casa polo nadal.

Esta vez si que non son quen de escoller un par de fotos que ilusten todo o que vivín nestes tres meses, así que deixo por aquí un collage con algunhas das máis significativas, e que sexa o Picasa o que escolla por min.

collage2

O que vivín nestes case tres meses (89 días) non se podería resumir nunha sóa entrada deste blog, así que todos os que queirades saber máis só tendes que esperar unhas horas a que nos vexamos, e poidamos poñeros ó día. Moitas gracias a todos os que me «visitabades» con frecuencia, non tería desfrutado tanto desta experiencia de non poder compartila con tod@s vós. 

De momento esta páxina queda pechada ata o 13 de Xaneiro do próximo ano, porque se María non «è a Genova», isto xa non ten senso.

Tanti baci ragazzi!

María.

Hay que moverse!

Esta tarde tengo el último examen antes de navidades, a ver si hay suerte y puedo irme de vacaciones con una asignatura menos para enero/febrero. Luego vendrán las compras navideñas, la maleta, los preparativos del viaje… y encima casi no dormí! Pues a ver si recupero, que si no me voy a ver como este gato…

Jaj, está coñero, verdad? Pues nada, mañana os cuento cómo fue lo del examen, y después la última noche en Genova antes de las vacaciones. Bicos!

PD: Ya no queda nada…

¿Cómo hacer la maleta?

Hola gente! Qué tal?

Por aquí todo bien, ultimando el examen del miércoles, aunque cuesta un poco concentrarse cuando se está en plena cuenta atrás (¡sólo quedan 3 días!). Pues además de las ganas de volver a casa, ando algo distraída pensando en la maleta, los regalillos de navidad, dejar la casa recogida y cerrada, despedirme de la gente de aquí antes de vacaciones… Lo de la maleta va a ser un circo porque tengo que llevar equipaje para 24 días, y cuando vuelva voy a volar con Ryanair y no voy a facturar, así que no puedo pasarme de los 10 kg… así que he desarrollado esta estrategia:

commando

Como siempre Joey nos transmite las claves de la vida! Lo único que me queda por estudiar es el tema del calzado, porque si llevo 5 jerseys y 3 abrigos puedo decir que tengo frío, pero un par de zapatos en los pies y otro en las manos… igual es pasarse ¿no? jej.

Pues nada, os voy dejando que tengo que volver a enterrarme en los apuntes. Nos vemos en 3 días! Bicoooos!

Queridos Reyes Magos…

Ciao ragazzi, come va?

Hoy toca tirar de youtube, que en vísperas de exámenes es lo que mejor resuelve, jej. Este video ya lo tenía en la recámara desde hace tiempo, porque ya lo había visto hace unas semanas cuando busqué el anuncio de Delaviuda. Es otro anuncio «típico» navideño, con los reyes magos, los regalos… A lo mejor algunos ya lo conocéis. Yo sé que cuando lo ví ya me sonaba, no sé si es porque ya lo habían puesto en la tele, o porque lo había visto en alguno de estos programas de anuncios premiados. Bueno, en cualquier caso estoy segura de que os váis a reir al ver el final.

«Queridos Reyes Magos: Este año he sido muy buena, y por eso quiero que me traigáis…» Así empezaba yo siempre mi carta para los Reyes Magos, y claro, después de esta «breve introducción» venía el contenido de verdad: una ennumeración de los 8 o 10 juguetes que más petaban ese año, como si fuese la lista de la compra, vamos.

¿Vosotros ya la tenéis escrita? ¿alguna anécdota graciosa relacionada con la noche de Reyes? Pues espero vuestros comentarios! Bicooos!

Focaccia!

Ola xente, qué tal?

Por aquí todo ben, como sempre, disposta a aproveitar o que me queda desta última fin de semana en Italia antes das vacacións de nadal!! Pois como xa facía tempo que non tiñamos unha actualización gastronómica, xa tocaba falar de comida por aquí, e coma sempre, falaremos de comida italiana, mmm… Así que hoxe lle toca o turno á focaccia. Di a wikipedia (qué queredes que faga, é sempre a primeira entrada que sae no google…) que é…

…una especie de pan plano cubierto con especias y otros productos alimenticios. Se trata de un plato muy tradicional de la cocina italiana, muy relacionado con la popular pizza. La receta básica de este preparado se cree que procede de los antiguos Etruscos o los antiguos griegos, no obstante es considerado como una famosa delicia de la cocina de Liguria, denominada fûgassa en lengua ligur. La especialidad local denominada «focaccia con formaggio» (focaccia con queso) se elabora frecuentemente en Recco, localidad cercana a Génova.

E como xa se sabe que unha imaxe (ou dúas) vale máis que mil palabras…

focaccia_con_rosmarino_del_giardino

gfv-007-piazza-della-nunziata

…poño por aquí dúas fotos: a primeira sacada de internet, dunha focaccia con rosmarino, e a segunda de Carlos almorzando focaccia na Piazza della Nunziata en Genova.

Outros datos de interese sobor das focaccie:

  1. Aquí se comen durante todo o día: a media mañá, pola tarde de merenda, de comida cando non hai tempo para máis…
  2. As mellores que comín eu son dun panificio da praza Paolo Da Novi, ó lado da miña casa.
  3. Algunhas persoas con sorte as van cear o próximo venres recén traídas dese forno (espero que non sufran moito nos traslados).
  4. Son o que mellor entra de cea/almorzo despois de sair e antes de ir para cama, mmm…

Pois xa sabedes, se queredes saber máis das focaccie só tendes que facerme unha visita, que eu prometo levarvos de viaxe gastronómica! Bicooos!

Muchas felicidadeeeees!

Hola a todos! Qué tal?

Por aquí todo bien, ya de cuenta atrás esperando a que pasen los 6 días que me faltan para volver a casa por navidad!! Pues el día de hoy no sólo es importante por eso, ni por todas las efemérides que recoge la wikipedia, de entre las que me gustaría destacar que es el día 347 en el calendario gregoriano, pero que se convierte en el 348 en caso de que sea año bisiesto, (estos matemáticos… ¿¿cómo habrán hecho el cálculo?? jej). Hoy se celebra otra fiesta mucho más importante, por eso…

¡MUCHAS FELICIDADES MAMÁ!

Desde aquí te mando un millón de besos de cumpleaños, y mis mejores deseos para que disfrutes del día de hoy y puedas compartirlo con toda la gente que te quiere (al menos toda la que está en el mismo país que tú, jej). Y por supuesto hay también una sorpresa para ti… Puedes intentar adivinar qué hay dentro del paquete, aunque viendo la foto ya podemos descartar regalos como un acordeón o un reloj de pared, jej. En 6 días lo tienes en tus manos y sales de dudas!!

img_1694

De momento lo único que te puedo mandar desde aquí es una canción, y pensando, pensando, me acordé de este disco y de los viajes familiares en el Visa (carai! el que le puso el nombre pudo quedar descansado, 48 cv y nombre de transbordador espacial…)

[audio:https://mariaengenova.miraunhacousa.es/wp-content/uploads/2008/12/go.mp3]

Pues lo dicho, que muchas, muchas felicidades!! Me encantaría estar hoy en casa para celebrarlo todos juntos, pero de momento me conformo con que esta noche me enseñéis las fotos de la tarta y los regalitos. Muchos besiños!