A pesar do cansacio comezamos o día con forza, un almorzo consistente no hotel e metro cara o Circo Massimo. Esa foi a nosa primeira parada, logo seguiu a ruta cara Santa María in Cosmedin (que abrimos nós de tanto que madrugamos) para someternos ó primeiro polígrafo da historia que é a Bocca della Verità.

Diante de nós tiñamos o Templo de Vesta, e un poco máis aló a Illa Tiberina. Unhas vinte ou trinta fotos máis tarde continuamos cara o Campidoglio pasando polo Teatro di Marcello. Logo o Monumento a Vittorio Emmanuele, e pola Via dei Fori Imperiali chegamos ó Colosseo. Cola, entradas, guías, audioguías, escaleiras, fotos… e andiamo al palatino!

Despois de darlle unhas voltas ó recinto para atopar a entrada, por fin puidemos visitar «a zona residencial da clase dirixente romana durante a república», coa casa de Livia, a de Augusto (estaba sen casa o tío), o Palazzo di Domiziano e o Giardino Farnese, dende o que se ten unha visión privilexiada de todo o Foro.

E foi entón cando baixamos a velo in situ: As Basílicas Emilia e Giulia, o Comizio, a Curia, o Arco de Setimo Severo, o Templo da Concordia… ¿un descanso? Pois a comer ó Forno de Campo dei Fiori! Menudas pizzas!! O mellor sitio para sentarse a comelas e para repoñer forzas é a Piazza Farnese. ¿Listos para seguir?

Imos á Piazza Navona, coa famosa Fontana dei Fumi de Bernini, e atravesando polo medio seguimos ata o Panteón, ¿alguén viu a tumba de Rafael? Por fin a última parada do día, a igrexa de Sant’Ignazio de Loyola; ¿cómo se distingue o que está construído do que está pintado? Saben pouco estes Xesuítas…

Por fin acabou o percorrido, de volta ó hotel para descansar un rato, e a cea non moi lonxe, no Pastarito-Pizzarito da Via Gioberti. Mmmm! Menudos piati di pasta!! Pois agora a descansar que todavía nos queda un día para seguir descubrindo Roma…

Ata mañá!!

Segundo día da nosa viaxe, primeiro que nos erguiamos en Roma, e primeiro que disfrutabamos dos almorzos do hotel, ¿cómo se recordan eses brioche? ¿e a crostata? ¿as pastas e as rosquillas?… Collede forzas que hoxe temos un montón de cousas que ver!!

Primeira parada: Museos Vaticanos. «Situados no interior dos suntuosos palacios do Vaticano, os museos son producto do mecenazgo dos distintos papas. Concebidos orixinariamente coma residencia destes, os dificios, ricamente decorados co paso dos séculos, foron pouco a pouco transformándose en museos dende o papado de Clemente XIV». Colección exipcia e etrusca, escultura clásica, pinacoteca, arte relxiosa… sen olvidar as famosas Estancia de Rafael (coa Escola de Atenas) e a Capela Sixtina… im-presionante! Pero unha das cousas que máis chama a atención do Vaticano é que é un país con natalidade cero!!

Logo veu a parada para mangiare, unhas porcións de pizza al taglio, un gelato, e de volta ó Vaticano, que non sei se o saberedes, pero é un país que ten natalidade cero!!

Vimos a Piazza de San Pietro, e logo a Basílica, e despois de aprender moito coas guías e audioguías que levabamos, subimos á cupola. ¡Menudas vistas! vese toda Roma, e os xardíns do Vaticano… ¡cómo viven por aquí! Ah! e non sei se o saberedes pero o Vaticano é un país que ten natalidade cero!!

Ó baixar da cúpula collimos a Via della Conciliazione ata o Castel Sant’Angelo, que vimos dende fóra, e xa agotados volvimos ó hotel para descansar un rato e baixar a cear. Para cear escollimos Trastevere, que hai que dicir que ten un encanto especial pola noite, coa praza de Santa Maria in Trastevere iluminada, as rúas estreitas, as casas coas hornacinas nas esquinas, as gelaterie, as pizzerie… e qué pizzas facían!! Qué sorte ter a Manu para que nos recomendase sitios para cear.

A verdade é que Roma é preciosa, como din, a cidade eterna, pero ¿sabedes qué? hai unha cousa que non ten… non ten natalidade cero!!

Un besazo xente, ata mañá!!

Ola xente, qué tal?

Por aquí todo ben, de volta á normalidade, con clase pola mañá, comendo na mensa ó mediodía, logo estudiando un pouco… que xa era hora de ir desfacendo as maletas!!

Polo título do post de hoxe xa vos imaxinaredes que comeza a crónica da viaxe por Italia coa familia, e coma sempre, a mellor forma de comezar algo é polo principio, por iso remontámonos case un mes atrás para recordar como comezaba esta «gita» como lle chaman os italianos, un domingo 22 de febreiro…

A viaxe para min comeza ás 13:00 na estación de tren de Brignole, porque para poder aproveitar ó máximo a viaxe decidiramos visitar o país de sur a norte comezando por Roma, aproveitando que Ryanair ten voo directo dende Satiago de Compostela.

Sendo Roma o noso punto de encontro, debía baixar ó encontro dos meus, e valorando presupostos a mellor opción resultou finalmente un tren InterCity Plus que saía de Genova ás 13:00 e chegaba a Roma ás 18:14. Alí estaba Manu para recibirme e facerme de guía na cidade: Buscar o hotel, face-lo check-in, comprar a cea, ir ó aeroporto… Unha vez alí tomamos un café para poñernos ó día, e antes de darme conta xa me soaba o mobil para avisarme que o avión que viña de Santiago xa estaba aterrando!!

Logo houbo certo caos co tema dos buses e taxis. Resulta que se non vas nun voo ryanair non podes comprar billetes de Terravisión, que eran os que xa compraran eles no avión, e resulta tamén que aínda que a viaxe de Ciampino ó centro de Roma ten tarifa fixa de 30€, se es turista este prezo non serve para ti e tes que pagar de máis.

Ó final, despois de berrar un pouco cos taxistas en italiano, conseguimos baixar a Termini, chegamos ó hotel, ceamos uns bocatas italianos, deses con mozzarela, ruccula, melanzana… e de postre chocolate de giandugia con crackers e uns iogures procedentes da Mensa Genovesa.

Coa maleta colocada e xa ceados era hora de ir para cama, que ó día seguinte nos agardaban os museos Vaticanos, a Basílica de San Pedro e o Castel Sant’Angelo…