Mónaco declara la guerra a…

Ciao ragazzi, come va?

Oggi vi vado a parlare del nostro viaggio a Montecarlo, non confundire con Monaco, perchè dovete sapere che se a un italiano gli parlate di Monaco pensa vi referite a «Munich» in Germania, e forse se questo errore lo avete nella stazione ferroviaria, le conseguenze sono abastanza pericolose…

A las 9:10 de la mañana estábamos en la estación de Principe para coger el tren destino a Ventimiglia, en la frontera entre Italia y Francia, y después de un trasbordo y unas horas extra en otro tren, estábamos por fin en el famoso Principado de Mónaco, donde vive Carolina, pero no la que conocen los MClan!!

Impresionante toda la ciudad: la estación de tren más limpia y moderna que vi en mi vida, escaleras mecánicas en medio de la calle, todo cuidadísimo e impecable… La primera parada fue el palacio del príncipe, desde el que se podía disfrutar de una vista panorámica de todo el puerto, luego bajamos hasta el mar haciendo una parada técnica en el ayuntamiento para hacernos con un mapa. Luego llegó el momento de conocer la catedral, el acuario… parece que nos empieza a venir el hambre ¿no? Pues nada, nos paramos en un parque y sacamos de bocatas, que para eso somos guiris!!

Seguimos el paseo todo por la costa hasta llegar al puerto deportivo. Los yates… sin palabras, si ya me había quedado impresionada con los que hay amarrados en Génova, lo de Monte Carlo no tiene nombre… ¡hasta había uno con helipuerto! La verdad es que es indescriptible, parece mentira que haya personas que puedan tener tantísimo dinero!!

muelle

El recorrido nos llevó hasta el gran Casino, pero nos quedamos en la puerta porque nos obligaban a dejar todo en el ropero y era de pago, así que siendo sólo para ver el ambiente no nos pareció un gasto muy razonable. Lo que sí hicimos fue dar un paseo por los jardines y hacernos las fotos de rigor en la escalinata, como grandes magnates pillados de improvisto por los paparazzi…

yate

¿Y qué más hay en Mónaco? Pues el circuito de fórmula 1, así que no nos podíamos ir de la ciudad sin hacer almenos un tramo a pie. Cuando llegamos otra vez a la costa encontramos un Jardín Japonés muy chulo, perfecto para hacerse más fotos, pero aún más lejos encontramos algo que nos gustó todavía más… ¡La playa! No había bañadores así que sólo pudimos mojarnos los pies, pero bueno, por lo menos pudimos tomar el sol un poquillo y descansar, que aunque Mónaco es pequeñito ya le iba llegando a la visita!!

playuqui

Era el momento de volver, nos ponemos en marcha rumbo a la «gare» a esperar el tren. Fue un viaje bastante largo hasta Génova, pero allí nos esperaba la recompensa: gnocchi al pesto!! qué buenos! y de postre helado de bacio y stracciatella, que a lo tonto a lo tonto… acabamos comiéndonoslo todo!

Pues hasta aquí nuestra visita a Monte Carlo. Como siempre os dejo unas fotos (de las 600 que nos hicimos) para que veáis un poco de la ciudad. Mañana más chic@s, disfrutad del fin de semana. A domani!

La scoperta della Superba

Ola xente, qué tal?

Antes de nada toca explicar o título do post de hoxe: Sabedes por qué a Genova lle chaman a «superba». Pois superba significa soberbia, e o nome ven de que a cidade está encaramada á montaña, asomándose ó mar, de modo que se chegas en barco semella que te mira dende o alto, como presuntuosa. ¿Curioso, eh? Pois todo isto ven simplemente a que o día do que vos vou falar foi o que dedicamos Carlos, Miguel e máis eu a visitar os monumentos máis coñecidos da cidade. Imos aló!

carlos

miguel

maria

A primeira parada do percorrido era en teoría Corso Italia e Boccadasse, pero o mal tempo fixo que dedicaramos a xornada ós monumentos máis destacados da cidade. De todas maneiras non quixemos que Miguel pasara por Genova sen ver o paseo marítimo, así que salimos un pouco do percorrido habitual e baixamos pola Fiera di Genova (a feria de mostras). As paradas foron as habituáis: Piazza de Ferrari, Gallería Mazzini, Via Roma, Piazza Fontaine Marose, Via Garibaldi, Splanata Castelletto, Piazza della Annunziata (e parada para probar a focaccia seca), Porta dei Vacca, Via del Campo, tenda de Fabrizio de Andrè, Piazza de Caricamento, Palazzo San Giorgio, paseo polos vicoli, Catedral de San Lorenzo (e parada para probar a focaccia formaggio di Recco), Chiesa di San Matteo, Porta Soprana, casa de Cristoforo Colombo, Chiostro Sant’Andrea, Santa María di Carignano, S. Giacomo, un paseo por Via Andrea Podestà por enrriba de Via XX Settembre ata a igrexa di Santo Stefano, e por último (e non sen tempo…) un pouco de exercicio na pista de xogos do parque que hai no viale IV Novembre.

pozo

Buf! A verdade é que só con lelo xa da fatiga ¿non? Pois menos mal que para descansar tiñamos o aperitivi do Palazzo Ducale, e logo un gelato de la Cremeria delle Erbe. A questo punto, xa servidiños de comida italiana, chegounos a hora de ir para casa, que ó día seguinte tocaba ir a Montecarlo, e precisábamos repoñer forzas para aproveitar a viaxe ó máximo.

Desfrutade das fotos. Un besiño xente, ata mañá!!

Segundo día en Genova

Ola xente, qué tal?

Por aquí todo ben, tentando recuperar o ritmo nas actualizacións, que hai tempo que vos teño abandonados. Falabamos onte do primeiro día de Carlos en Genova, así que per forza hoxe toca falar do segundo, aínda que do que se ven chamando día non teño moito que contar: durmimos toda a mañá, almorzamos, baixamos a dar unha volta polo centro estilo domingueiros, aperitivi de rigor despois dunha noite de venres nos vicoli genovese, e ás 20:00 a Brignole para ir recoller a Miguel que viña de visita, facendo unha parada de 4 días no seu tour italiano. De todo isto só teño anécdota do aperitivi, xa que polo visto aquí en Italia seguen a celebrar as postas de largo (non sei por qué non me sorprende…) e mentres comiamos a reventar no Mente Locale, viamos pasar a redor un montón de tías vestidas de primeira comuñón. Poño por aquí unha foto que a verdade é que está digno de ver…

vacaciones-en-genova-038-serata-genovesa

vacaciones-en-genova-041-serata-genovesa

Unha vez que nos encontramos con Miguel, voltamos para casa a deixar as maletas. Sistemamos todo un pouco, Miguel cea (nós morreriamos se comemos algo máis…), falamos do que imos facer o resto dos días, e nos poñemos ghuapos para baixar a ensinarlle a Miguel cómo é unha serata en Genova. Local Medieval, Piazza delle Erbe e focaccia de camiño a casa… todos os elementos indispensables dunha noite por aquí!! Cándo repetimos?

vacaciones-en-genova-062-serata-genovesa

Coma sempre deixo por aquí unas fotos para ilustrar a crónica. Ata mañá rapaces, un besiño!!

Vuelta a Genova

Ciao ragazzi! Come va?

Aquí estoy otra vez haciendo repaso de mis aventuras por Genova. Una vez más os pido perdón por la falta de novedades de los últimos días, pero esta vez tengo justificación: primero que tuve que recluirme en la biblioteca para el examen que tuve el martes 28 (un 30!!!), y luego que nos fuimos de puente del 1 de mayo a Soanne, el pueblo de una amiga, que está entre Las Marcas y Emilia Romagna. Pero bueno, de todo esto hablaré más adelante, como siempre con comentarios y fotos de cada momento, pero ahora vamos a seguir donde lo dejamos…

Me había quedado con el resumen resumidísimo de lo que fueron mis últimas 2 semanas en Coruña, así que ahora me toca seguir con la vuelta a Genova, que esta vez no fue sola sino con Carlos. La jornada de viaje no tiene mucho que contar, simplemente que acabamos hasta arriba de aeropuertos, aviones, trenes y buses… qué paliza!! Lo bueno es que en casita nos esperaban Zaira y Sergio con una pizza calzone del vulcano!! Mmmmmm…

Al día siguiente excursión por Genova. La verdad es que Carlos me lo pone cada vez más difícil, que con tantas visitas me estoy quedando sin ciudad que enseñarle. La propuesta es ir a Pegli en el navebus con Sergio y Zaira, y luego ver allí el jardín de villa pallavicini. Cuando llegamos al puerto nos enteramos que por la mala mar han decidido cortar el servicio, así que tenemos que ir hasta allí en el bus…

vacaciones-en-genova-005-pegli

Después de unos 40 minutos de atascos por fin llegamos a Pegli. Rastreamos el paseo marítimo en busca de un panificio para comprar un poco de focaccia y todo cerrado. Nos cruzamos con una señora y le preguntamos cómo es que no hay nada abierto y nos mira como si fuésemos marcianos: «Es que son casi las 3!!», acabáramos!! jej. No nos rendimos, el Coop está abireto al mediodía, y en la sección de panadería también venden focaccia. Además nos da la oportunidad de probar la farinata, que es una especie de tarta salada hecha con harina de garbanzos muy típica de Genova. Nos cogemos todo el petate y nos vamos a comer a un banco del paseo marítimo, pero en cuestión de un par de minutos el cielo se encapota por completo y empieza a llover, bueno, no sólo llueve, sino que graniza. Decidimos ir a tomar un heladillo mientras se calma el tiempo y cuando por fin deja de llover nos encaramamos a Villa Pallavicini. Del parque no tengo mucho que contar, que ya os había hablado de él cuando fuimos Zaira y yo solas. La única anécdota es que como había llovido estaba todo un poco resbaladizo, y subiéndome a un puentecillo para sacar una foto resbalé, y me pegué la culada de mi vida!! Jejjej, toda la semana con moratones…   

vacaciones-en-genova-032-pegli

Volvimos para casa otra vez en bus, pero siendo esta vez un viaje mucho más largo y cansado, porque era hora punta y no dábamos avanzado entre el tráfico. Ah! y por la noche pizzería Ravecca y Piazza delle Erbe, que es viernes y hay que disfrutar del ambiente!!

Mañana más chic@s, un besiño!!