Paseo a Quinto

Ola xente, qué tal?

Seguimos co diario deste Erasmus en Genova. Onte vos contaba da miña festa sorpresa de cumpleanos, o último día que pasaba Carlos en Genova nestas vacacións. Ó día seguinte, sen ter durmido demasiado, collemos as maletas e marchamos cara a estación de tren de Principe, onde comezaba a primeira etapa da viaxe de Carlos de regreso a Coruña, e onde debiamos despedirnos…

Despois dun longo paseo de volta a casa, atopei ós meus compañeiros recollendo a cociña que quedara tutta encasinada do día anterior. Recollimos, comentamos, comimos… ¿imos dar un paseo?

levante

A verdade é que parecemos dúas xubiladas, sempre paseando, jej. Tiñamos pensado ir ata Bocadasse coma sempre, pero o tempo, que non acompañaba moito para tomar o sol, invitábanos a seguir caminando para descubrir a costa levantina de Genova. Ó final 2 horas camiñando (uns 7 kilómetros), ata que xa non podiamos máis e decidimos voltar a casa no autobús.

paseo-hasta-quinto-09

paseo-hasta-quinto-11

A experiencia ademáis de servirnos para coñecer mellor a costa de Genova, permitiunos sacar unhas cantas fotos simpáticas da zona: Unha coa típica vespa vermella italiana (qué bonita!) e outra a carón dunha barca, nunha de tantas praias de pescadores que vimos por aquí.

Para agradecerlles alomenos en parte ós compañeiros toda a organización da miña festa de cumpleanos, ofrecinme a facerlles a cena esa noite, así que despois dunha parada estratéxica no supermercado para aprovisionarnos, púxenme mans á obra na cociña, e este foi o resultado…

paseo-hasta-quinto-15

Qué rico o rissotto vexetal!!!

Ata mañá rapaces, un besazo para tod@s!!

Sorpresaaaa!!!

Último día en Genova, sin planes concretos para pasar la jornada, simplemente las maletas por hacer y las compras de última hora. Igual que en el último día que pasamos en Londres quisimos aprovechar para no madrugar demasiado, al fin y al cabo son vacaciones ¿no?

Después de comer nos fuimos hasta el centro de Genova a dar una vuelta. Teníamos que parar en la estación de Brignole para comprar el billete de Carlos del día siguiente, y después, poco a poco, nos fuimos dejando llevar por la multitud consumista hasta Via XX Setembre… ¿nos compramos algo? Así acabamos nuestras vacaciones, con ropa nueva, regalos culinarios para la gente de España, y un helado de la Cremeria delle Erbe. Cómo se iba a marchar Carlos sin probar el nocciolosso???

ravecca-y-cremeria-07

Volvimos a casa caminando poco a poco, no teníamos prisa porque el plan de la noche era comprar pizzas, cenarlas con los compas en casa y bajar a dar una vuelta para que Carlos conociese la noche genovesa, pero al llegar a casa…

Todas las luces apagadas y sonando esta canción…

[audio:https://mariaengenova.miraunhacousa.es/wp-content/uploads/2009/04/notting.mp3]

Pero qué pasa? Allí estaban todos (al menos todos los que habían podido venir), para celebrar mi cumpleaños: Zaira y Juampi, los conspiradores, María, Javi, Fabri, Andre… aunque también faltaban otros que habían aportado su granito de arena, Massi, Chiara y Mary. Sobre la mesa dos super-tortillas (y encima una de ellas rellena), ensalada, pinchos morunos y un montonazo de lambrusco italiano!!

fiesta-sorpresa-101

Sonaba de fondo uno de mis regalos, la grabación de la última vez que habíamos tocado, antes de todos estos viajes. Pues la cosa no acaba ahí, faltaba un tiramisù gigante con sus velas para soplar, y el segundo regalo… cómo me costó no llorar… un album de fotos que recoge nuestra historia en Genova, desde el primer folleto que nos dieron para contarnos qué significa la experiencia erasmus, hasta las últimas fotos del mes de febrero… con los primeros días en el ostello, cuando empezamos a conocer la ciudad, la facultad, la mensa, el gimnasio, los viernes en delle Erbe, todos nuestros amigos… hasta hay metido un vasito de nuestra heladería preferida!! Creo que no me podían hacer un regalo mejor, y será todavía más increíble cuando lo vuelva a abrir dentro de un tiempo de vuelta en España…

preparacion-de-mi-cumple-011

La fiesta en casa terminó con la recién adquirida guitarra y mucha, mucha pachanga. Bueno, terminó definitivamente con el grito de un vecino que por lo visto quería dormir en vez de escucharnos… desde luego… jej. Trasladamos el campamento a los vicoli genoveses, y cuando ya no nos querían en ninguna parte nos volvimos.

Todavía me emociono viendo las fotos y los videos del día. Muchas, muchas, muchísimas gracias a todos por hacer de este cumpleaños uno de los más especiales de mi vida, de verdad, sois los mejores…

Un besiño gente, hasta mañana!!

Portofino sobre hielo

Segunda jornada en Genova, otro día de sol maravilloso que dedicamos a conocer una parte del Levante Ligur: Santa Margherita y Portofino. Tras una parada técnica en el supermercado para comprar el típico bocata de spek de las excursiones, nos vamos hasta la estación de tren de Brignole. Un incidente con el cajero del «biglietto veloce» nos hace perder el tren que teníamos previsto, pero no hay problema porque salen cada 20 minutos, así que una vez recuperado el dinero que nos había tragado la maquinita nos vamos al andén a esperar nuestro tren…

london-y-zena-648-santa-margherita-ligure

El tren de deja en Santa Margherita, que está a unos 5 kilómetros de Portofino. Se puede ir en autobús desde un pueblo al otro, pero el paseo por el mar es tan agradable que vale la pena caminar. Cuando llegamos nos sentamos en el puerto y sacamos de bocatas. Así da gusto, comiendo en la orilla del mar con el solecito en la espalda… Cuando terminamos de comer (incluídos un par de helados) nos encaminamos hacia el final del muelle para hacer el paseo hasta el faro. Si nos hubiésemos fijado en el cartel que había en la entrada sabríamos que la ruta estaba cortada a la mitad por obras, pero no nos habría llevado a desviarnos por otro camino y a descubrir unos banquitos en un mirador que eran perfectos para tomar el sol y dormir la siesta después de comer.

london-y-zena-665-portofino

london-y-zena-678-portofino

Ya con las pilas cargadas nos hicimos de nuevo la ruta por mar hasta Santa Margherita, y unos 40 minutos más tarde estábamos ya en Brignole. La cena de ese día fue con el resto de habitantes de Via Trento 14, Zaira y Juampi, además de Javi y sus nuevos compañeros de piso, nada menos que en el Palazzo Ducale. Aperitivi!! Una pena que ese día no hubiese mucha variedad, pero vamos, arancini y bolitas de mozzarella comimos a barrer!!!

Y qué nos faltaba para acabar la noche?… patinaje sobre hielooooo! Lo pasamos de miedo, la verdad es que de las veces que fui a patinar al coliseo lo recordaba más difícil, o eso o el Erasmus me está convirtiendo en una kamikace…

pattinaggio-sui-ghiaccio-13

Vaya día completito!! Y lo mejor aún llegaría al día siguiente…

Santa Margherita, Portofino, Aperitivi y patinaje

Primavera en Zena…

Qué bonita que es Genova ¿verdad? Pues con buen tiempo es todavía mejor, sólo tenéis que ver las fotos que nos sacamos en el paseo marítimo para descubrirlo…

De desayuno un poco de panettone con pepitas de chocolate y almendras, un café/chocolate, y ya estábamos listos para abrocharnos los tenis y empezar a caminar. Primera parada Boccadasse. Ya estaréis hartos de ver fotos de este «recuncho» de Genova, pero la verdad es que es precioso, y más en días de sol como el que nos tocó.

london-y-zena-506-boccadasse

london-y-zena-536-boccadasse

Seguimos por el paseo marítimo y nos dirigimos hacia el centro de la ciudad, no sin antes hacer una paradilla en el horno de Piazza Paolo Da Novi, junto a Corso Buenos Ayres, para coger unas porciones de focaccia y algo de beber. A continuación nos dirigimos caminando poco a poco hasta la explanada de Castelletto. De aquí ya visteis unas fotos hace poco ¿a que es chula la vista?

london-y-zena-604-castelletto

Siguiente destino del día… Carignano, un paseillo por el barrio, una visita rápida a la Basílica, y vuelta a casa, que ya llevamos caminados… más de 12 kilómetros!! Para cenar las ya famosas pizzas del Vulcano, en este caso Isabella y Calzone, mmmm… y ya con el estómago lleno podemos bajar a dar una vuelta por el centro histórico de Genova, y tomar unas cervecillas. Escogimos un local de estilo medieval al que nos habían llevado hace un tiempo los compas de facultad.

locale-medievale-01

Sin duda un día completo, con paseos, turismo, historia, gastronomía, ocio… Pues mañana más!!

Esto parece el Grand Prix!!!

Ciao ragazzi, come va?

Por aquí sigo con la crónica de las vacaciones que pasé con Carlos entre Londres e Italia. Ayer me había quedado contándoos cómo pasamos nuestro último día de visita en Londres, así que ahora me toca contar cómo volvimos llegamos a Genova, una jornada intensa y llena de anécdotas… Allá voy!

Nos remontamos al 4 de marzo, no muy temprano por la mañana, ya que el avión no salía hasta por la tarde. Cerrar las maletas, despedirse de Pablo e ir a coger el tren… primer problema del día, el servicio de trenes está suspendido no se sabe por qué, así que nos toca ir en bus hasta la estación de Stratford. El atasco no nos deja llegar a la hora que teníamos programada, así que tenemos que coger el siguiente bus de National Expless hasta Stansted… siguiente problema, el atasco no ha desaparecido, y el susodicho autobús llega 20 minutos tarde… ¿llegaremos a coger ek avión? Una vez que llegamos a Stansted buscamos la puerta que nos corresponde y nos dirigimos al control. Mi pinta de terrorista los despista, me cachean y me paran la maleta. La vacían delante de mi, hasta el último calcentín… ¡que no llegamos! Menos mal que mientras Carlos se había ido a mirar la puerta de embarque, y cuando por fin me dejan marcharme ya podemos ir hasta el avión. Pero esto no era todo, una vez llegados a la puerta me para una «señorita» de Ryanair para decirme que sólo se puede llevar un bulto por persona, que tengo que meter el bolso dentro de la maleta, («mecagüen…»). Allí me paro en su cara a coger todo lo que tenía en el bolso para metérmelo en los bolsillos, para luego llegar a la cola y ver que de todas las mujeres de la cola soy la única que no lleva bolso.

london-y-zena-468-volando

Un par de horas más tarde ya estábamos en Italia, en el aeropuerto de Bergamo (Milano), y una hora más tarde en la estación central de tren. No se acaban aquí los incidentes, porque a Centrale llegamos con el tiempo justo, compramos los billetes en las taquillas porque todos los cajeros estaban desconectados, y allá nos fuimos a la carrera a coger el tren de las 20:25… Hay dos regionales que salen a la misma hora y en el billete no pone número de tren… ¿Venezia o Ventimiglia?… Haciendo un análisis rápido de la geografía Italiana nos decidimos por Ventimiglia. Vamos corriendo al andén 22, ¡pero si no está! ¿será como el de Harry Potter? Por suerte, antes de darnos un cabezazo contra un muro en busca del andén desaparecido vemos que está al fondo de todo de la estación, un poco adelantado. Menos mal, quedaban unos minutos para que saliera, pero… ¡Nos olvidamos de convalidar el billete! ¡nooooooooo! suelto todo, cartera y movil incluídos y se lo dejo a Carlos en el tren, y me voy corriendo a buscar una maquinilla para ticar el billete, pero no hay ninguna, están el fondo de todo, y el tren va a salir!! y si sale estoy tiradísima!! no tengo móvil, ni dineroooooo!! Menuda carrera, cuando llegé de vuelta al tren pensé que me moría!! Menos mal que era un regional y tuve más de dos horas para recuperarme antes de llegar a Principe…

london-y-zena-474-fermata-dellautobus

Estamos en Genovaaaa! Por fin última etapa del viaje, el autobús 606 que nos deja en la puerta de casa. Al llegar recibimiento de los compas, ponerse al día de todo lo que habíamos hecho estos días, unas riquísimas (aunque reconozco que algo tostadas de más) croquetas de spek, y a descansar, que Genova es preciosa y al día siguiente teníamos mucho que ver…

De safari por Hyde Park

El viaje a Londres está llegando a su fin… última jornada completa en la Capital del Imperio Británico, y la dedicamos básicamente a ver lo que nos había quedado pendiente de otros días. Lo primero y más importante… el no madrugar!!!

london-y-zena-449-marble-arch

Cogimos el metro hasta Marble Arch, monumento de mármol blanco situado cerca de Speakers’ Corner en Hyde Park. Por lo visto sólo los miembros de la Familia Real y la King’s Troop, Royal Horse Artillery tienen el privilegio de pasar bajo el arco. Se diseñó basándose en el Arco de Constantino en Roma (jej, yo lo tenía reciente) con el fin de servir de entrada al palacio de Buckingham, aunque la historia popular cuenta que el arco fue movido porque era demasiado estrecho para que pasara el carruaje de la reina.

ardilla

A continuación atravesamos el famoso Hyde Park, en el que además de pasear y disfrutar de los espacios verdes nos dedicamos a hacer fotos a los animalillos que viven por allí. Parece evidente que es costumbre dar de comer a las ardillas, porque aunque yo estaba toda sigilosa y mimetizada con el entorno para hacerle una foto a una ardilla, tan pronto me vio vino a pasarme revisión y a ver qué llevaba en las manos, menudas confianzas!!

london-y-zena-462-hyde-park

Para acabar el día nos fuimos hasta Harrod’s, el conocido centro comercial. No teníamos dinero que gastar, así que nos dedicamos básicamente a visitar la planta baja donde estan todos los productos de alimentación: que si panes, quesos, chocolates, pastas y pasteles, embutidos, carnes, pescados… ¡qué hambre!

Llegó el momento de coger el metro y volver a casa, no sin antes pasarnos por el supermercado para comprar algún detallito para los compas de Genova y rellenar la despensa de Pablo y José que tan bien nos habían acogido estos días.

Nos vemos mañana compas, see you!!!

Mayfair & Soho

Está claro que no se puede visitar Londres y no subirse a uno de sus característicos autobuses rojos de dos pisos, así que para cumplir con la tradición, en nuestro cuarto día de turismo en Londres, optamos por este medio de transporte para llegar hasta el centro: el nº 8 hasta Oxford Circus, en la mitad de Oxford Street y límite Norte del Soho.

Antes de perdernos por las innumerables calles comerciales de la zona, nos desviamos hacia el barrio de Mayfair, una zona cara y prestigiosa, comercial y de servicios, en la que se sitúan muchas de las tiendas de moda más lujosas de Londres, siendo especialmente famosa Bond Street.

london-y-zena-401-hamleys

london-y-zena-402-hamleys

Siguiente parada… Hamley’s!!! Para los que no sepáis de qué estoy hablando, se trata de una de las mayores tiendas de juguetes del mundo. 5 pisos en los que perderse llenos de juegos y juguetes, peluches, juegos de ingenio, casas de muñecas, coches teledirigidos… hasta había una zona dedicada al típico material de coleccionista de las películas de fantasía más famosas del momento. ¿Que queréis compraros una escoba como la que usa Harry Potter para practicar quidditch, o incluso una Brújula Dorada como la que usa Lyra para guiarse hacia la verdad…? Pues hasta estas cosas las venden aquí!! Y no os lo perdáis, hasta conocimos a Ken y a Barbie!!

Una tormenta imprevista nos hizo parar para comer al más puro estilo turista-mochilero-ratilla, es decir: entrar en un McDonadl’s, comprar una cocacola, y una vez a cubierto sacar de bocadillos y ponerse a comer con toda tranquilidad. Cuando ya había parado de llover nos pusimos de nuevo en marcha, había que seguir la ruta donde la habíamos dejado, en Regent Street, delante de Hamley’s donde nos esperaba la Apple Store: i-pod, i-phone, i-mac… todo para probar y para tocar, hasta había una zona en la que te podías conectar libremente a internet y ver así como funcionaban los aparatillos!!  

04-03-2009-london-zena1

Al salir de allí nos dirigimos a la famosa Carnaby Street, calle comercial de Londres dedicada a la moda en el corazón del Soho. En la guía leímos que se hizo muy popular en la década de los 60, por los seguidores del estilo Mod y Underground, haciendo que floreciesen las boutiques de moda alternativa. Éste fue sin duda un día de mercados y comercios, porque la parada siguiente fue el famoso Covent Garden, antiguo mercado de frutas y verduras, hoy sustituidas por boutiques de ropas, souvenirs y cafés. Allí se encuenta el Royal Opera House, en el que para completar la atmósfera mágica de la zona, pudimos escuchar a un músico que cantaba una de las primeras canciones que aprendí a tocar con la guitarra, Iris de Goo Goo Dolls.

london-y-zena-424-covent-garden

Llegaba ya el momento de terminar la jornada, así que fuimos poco a poco dirigiéndonos hacia el río pasando antes por Somerset House, antigua residencia del Duque de Lancaster, hoy convertida en Museo, y justo a continuación, enfrentados, el Temple y Law Courts. Poco podemos contar de esta parte de la visita, ya que el Temple es una zona privada y la encontramos cerrada, pero bueno, nos sirve de disculpa para volver a visitar la ciudad en otra ocasión.

london-y-zena-447-law-courts

Y hasta aquí nuestro 4 día en Londres. Mañana os sigo contando más del viaje. Lots of kisses!!