24/02/2009 A Roma Romana

A pesar do cansacio comezamos o día con forza, un almorzo consistente no hotel e metro cara o Circo Massimo. Esa foi a nosa primeira parada, logo seguiu a ruta cara Santa María in Cosmedin (que abrimos nós de tanto que madrugamos) para someternos ó primeiro polígrafo da historia que é a Bocca della Verità.

rome-firenze-e-zena-185-bocca-della-verita

Diante de nós tiñamos o Templo de Vesta, e un poco máis aló a Illa Tiberina. Unhas vinte ou trinta fotos máis tarde continuamos cara o Campidoglio pasando polo Teatro di Marcello. Logo o Monumento a Vittorio Emmanuele, e pola Via dei Fori Imperiali chegamos ó Colosseo. Cola, entradas, guías, audioguías, escaleiras, fotos… e andiamo al palatino!

rome-firenze-e-zena-225-monumento-a-vittorio-emanuele

Despois de darlle unhas voltas ó recinto para atopar a entrada, por fin puidemos visitar «a zona residencial da clase dirixente romana durante a república», coa casa de Livia, a de Augusto (estaba sen casa o tío), o Palazzo di Domiziano e o Giardino Farnese, dende o que se ten unha visión privilexiada de todo o Foro.

rome-firenze-e-zena-285-foro

E foi entón cando baixamos a velo in situ: As Basílicas Emilia e Giulia, o Comizio, a Curia, o Arco de Setimo Severo, o Templo da Concordia… ¿un descanso? Pois a comer ó Forno de Campo dei Fiori! Menudas pizzas!! O mellor sitio para sentarse a comelas e para repoñer forzas é a Piazza Farnese. ¿Listos para seguir?

rome-firenze-e-zena-253-arco-di-constantino

Imos á Piazza Navona, coa famosa Fontana dei Fumi de Bernini, e atravesando polo medio seguimos ata o Panteón, ¿alguén viu a tumba de Rafael? Por fin a última parada do día, a igrexa de Sant’Ignazio de Loyola; ¿cómo se distingue o que está construído do que está pintado? Saben pouco estes Xesuítas…

Por fin acabou o percorrido, de volta ó hotel para descansar un rato, e a cea non moi lonxe, no Pastarito-Pizzarito da Via Gioberti. Mmmm! Menudos piati di pasta!! Pois agora a descansar que todavía nos queda un día para seguir descubrindo Roma…

Ata mañá!!

4 comentarios en “24/02/2009 A Roma Romana

  1. Jeje, tenía Pepe algo que esconderle a la Bocca della Verità? qué carita de miedo!

  2. A eso iba, ¡¡¡¡¡ no estaba fingiendo !!!!!!. Lo cierto es que lo había «quemado» un poco antes, diciéndole que iba a aprovechar y hacerle una pregunta comprometida cuando tuviera la mano dentro.

    Cuando lo vi seriamente preocupado, le dije que no se creyera nada. A la argumentación de que no se conoce ningún caso en la historia de amputación de miembro superior, contesta
    «los accidentes ocurren»

    Segundo día de viaje y segunda anécdota de Pepe. Es un cielo, que conste.

  3. Genial la cara de Pepe, hay que reconocerlo… Y aún más genial el comentario de «los accidentes ocurren», la verdad es que tiene razón, uno nunca sabe cuándo va a pasar algo inesperado, ¡como que una piedra de cienes y cienes de años te muerda la mano!

    Qué recuerdos de cuando fui yo a Roma… Qué chula, qué grande y qué llena de cosas para ver está… ¡Y la de pizzas/bocatas/pasta/helados que hay, jajaja!

  4. Bueno, yo con mi característica forma de pensar y lo miedosa que soy, pensaría que entre las piedras podría haber un lagarto. Yo no metería la mano por nada del mundo. Tampoco pasé nunca por debajo de la piedra en la Virgen de Pastoriza y eso que es del Pais.

Deja una respuesta

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.