Escapada ás Rías Baixas

E tamén en nadal puidemos desfrutar dun par de días de viaxe por aí. Non moi lonxe, que non tiñamos tempo nin presuposto, pero quedara pendente porque dixeramos…

 12+1.- Facer algunha excursión pola zona.

En 2 días visitamos case que tódas as cidades galegas. Comezamos a primeira hora do luns visitando Ferrol, porque tiña que facer unhas xestións de última hora (a ver se por fin me conceden unha beca…), e logo directos a Santiago, que quedaba a medio camiño e xa coñeciamos un sitio que nos gustaba para comer (Aida, gracias pola recomendación). Fotos de rigor na catedral, un paseo pola zona vella, e coas pilas cargadas marchamos directos a Sanxenxo.

img_1760

O hotel impresionante, de verdade, recomendado. Está moi ben e ademáis teñen moitas ofertas de fin de semana en temporada baixa. Déixovos por aquí unhas fotos da habitación para que o vexades.

En recepción nos dixeran que para o Spa tiñamos que pedir cita antes, así que deixamos as cousas na habitación e baixamos correndo. A verdade é que aproveitamos o tempo, ¡4 horas debaixo da auga! E logo todos enrrugados baixamos ó centro de Sanxenxo a cear algo, para dar por rematado o primeiro día da excursión.

img_1769

O segundo foi máis de ruta. Primeiro un mega-almorzo bufet no que fixemos como catro ou cinco viaxes cada un para encher os pratos, e claro, ata as doce na cama que non nos tiñamos en pe! Collemos o coche rumbo a Combarro, logo Pontevedra onde comimos, e rematamos o día facéndolles unha visita a Nuria e a Fer en Ourense.

img_1801

img_1862

A ver se vos dou envexa coas fotos e vos animades a ir por aí de viaxe… ¿a Genova tal vez?…jej.

Bicos a tod@s!

Nadal en Coruña

Ola rapaces, qué tal?

Por aquí todo ben, continuando co estudio despois do exame de onte (no que saquei un 30 por certo, jej). O seguinte é o próximo luns, de Macchine 1. É bastante materia, e se corresponde coa metade dunha das asignaturas de España, e como alí é bastante chunguilla haberá que poñerse a pilas.

Hoxe vou continuar coa crónica de actividades deste nadal, repasando a lista que fixera un mes antes de marchar. ¿Recordades ter lido isto?

9.- Dar un paseo moi longo polo pase marítimo, dende o Milenium ata a Torre, xusto cando anoitece, para ver tódalas luces da cidade.

Pois tamén houbo tempo para pasear por Coruña, e aquí tendes algunhas fotos que o demostran. ¿A que está chula Coruña coas luces de nadal?

img_1728

img_1736

img_1753

Oh! Cómo me gusta o nadal, qué pena que xa pasase… Menos mal que temos un ó ano, jej. Baci da Genova ragazzi! Ci vediamo!

A miña Panda!

Ciao ragazzi! Come va? Recordades ter lido algo disto antes no blog?

6.- Quedar coa panda ás 20:30 en Panaderas. Ir de tapas e logo a tomar algo no «balcón» do Galatea. (…)

10.- Un café con cada un, para poñernos ó día e para organizar as viaxes de tódolos que ides vir por Italia este ano.

Pois como xa dixera hai uns días, éste foi un nadal do máis intenso, e houbo tempo para todo: Para unha cea de reencontro no Asiático, (con gorros de Papá Noel e de reno incluídos), para cañas e tapas nos sitios de sempre, para celebrar un fin de ano diferente a tódos os anteriores, para recordar vellos tempos, para ir a xogar ós bolos, para celebrar o cumple de Aida… Espero que disfrutasedes destes días tanto coma min… ¡regresión! jej.

Déixovos por aquí unha montaxe con algunhas fotos destes días coa «panda». Desde aquí moitos bicos para todos, e a ver cando comezamos a facer plans para a vosa visita a Italia… Aquí vos agardo, aburiñoooo!

collage1

Felicidades Beloncha!

Ola xente, qué tal?

Hoxe outra vez temos protagonista da actualización: ¡Moitas felicidades Beloncha!

imagen-057

Tanti auguri a te, tanti auguri a te, tanti auguri, tanti auguri, tanti auguri a te!!

Felices 28 anos! Espero que esteas a pasar un bo día de cumpreanos, e que o poidas compartir con toda a túa familia e amigos. Dende aquí moitos bicos e tiróns de orellas. E para que pidar soplar as velas e pedir un desexo, aquí tes este «panciño» de cumpreamos, jej. pancino

Auguri Belonchi!

La vuelta a casa

Hola de nuevo!

¿Qué tal de fin de semana? Por aquí todo bien, volviendo a la rutina y sobre todo a los apuntes, que la semana que viene ya empezamos con los exámenes otra vez, concretamente el primero de «elettronica 1». ¡Con lo bien que estaba yo en casita hace nada…!

Pues como ya os dije ayer, tengo un montón de cosas que contar de estos ventitantos días de vacaciones en España, y como siempre lo mejor es empezar por el principio, que en este caso fue la odisea del viaje de vuelta a casa. Espero que lo que os voy a contar no os desanime para hacerme una visitilla este año, porque la verdad es que viajar entre Santiago y Genova es una locura: un millón de etapas entre autobuses, trenes y aviones, total, que cuando por fin llegas a tu destino estas esperando a que te sellen la compostelana!

A las 7:30 de la mañana ya estaba sonando el despertador. Teníamos que madrugar para coger el bus urbano a las 8:20 hasta Brignole, aunque nos bajamos un par de paradas antes para comprar unas focaccias para llevar a casa. Luego vino el tren a Milano Centrale de las 9:10, y después un autobús que va del centro de Milán al aeropuerto de Malpensa. Al llegar al aeropuerto, cola de media hora en el mostrador de facturación, coger las tarjetas de embarque, pasar el control… total, que pasaba de la una y todavía estábamos en Italia! Pues fue en este momento cuando nos encontramos con 2 chicas de Santiago que hacían el Erasmus en Parma, que nos contaron que habían preguntado por los retrasos al facturar, y les habían dicho que de momento la salida estaba fijada una hora más tarde de lo previsto… Ya no podíamos coger el enlace en Madrid, pero al menos aprovechamos para comer los bocatas que llevábamos de casa, y sacarnos unas fotos con Hagrid.

img_1712

Después de casi dos horas esperando en Malpensa por fin nos subimos al avión rumbo a Madrid, y una hora y cuarenta y cinco minutos más tarde pisamos suelo español. A pesar de la carrera que nos pegamos por el aeropuerto con las maletas, no pudimos coger el enlace, porque por lo visto nuestro avión, del que ya teníamos las tarjetas de embarque, a pesar de que se veía a través del cristal ya no estaba allí (¿?). Misterios de Iberia.

En el mostrador de información nos dijeron que ya no quedaban plazas para volar a Santiago ese día, y que tendríamos que esperar al siguiente. Les dimos la opción de cambiar de destino a Coruña, y por fin encontramos una solución. Nos dieron unos vales para cenar en el aeropuerto, y nos dijeron que teníamos que esperar a las 23:00 para salir.

Pues ahí no acaba todo, a las 22:30 estábamos en el mostrador para hacer el embarque, pero no llegaba nadie, la gente se ponía nerviosa, saltaban dentro del mostrador de atención al cliente, les robaron los teléfonos, empezaron a patadas con las puertas, a gritar consignas con un megáfono… total, que tuvo que venir «la policía» (porque era sólo una y pequeñita) a reducirlos a todos.

A las 00:30 nos subimos al avión, demasiado tarde para que nos dejasen aterrizar en Alvedro porque ya estaba cerrado, pero no nos lo dijeron hasta que ya estábamos en el aire, así que llegamos a Santiago 5 horas y media más tarde, y con nuestras familias esperándonos en Coruña.

img_1718

img_1719

¡Buf! menudo viaje! (y menuda actualización más larga…) Pero por fin estábamos en casa, con muchas ganas de ver a la gente, y un montón de cosas que celebrar… Si queréis saber más, tendréis que seguir visitando este blog.

Besiños a todos desde Genova. Hasta mañana!

Tanti auguri Rosiña

Hola a todos!

Cómo pasa el tiempo! 28 días desde la última vez que nos encontramos por aquí. Es que como ya puse en la última actualización, el blog es María en Genova, y no tendría sentido escribirlo desde ahí. La verdad es que fueron unas vacaciones intensas, creo que las Navidades con más actividad de mi vida! jej. Y luego vino la vuelta a Italia, el cambio de habitación, empezar a estudiar para los exámenes… Buf! un montón de cosas que ya os iré contando por aquí.

Pues la primera actualización del 2009 viene dedicada… ¡Felicidades Rosiña! o «Tanti auguri!», como dicen por aquí. Que disfrutes de los 25, y ya me contarás qué se siente, que a mi me queda poco más de un mes para descubrirlo… Celébralo por todo lo alto, que te lo mereces. Yo me guardo los tirones de orejas para cuando nos veamos más o menos por abril, y ya nos tomaremos algo para celebrarlo.

ro

No tenía aquí ninguna foto tuya, así que te la tuve que robar del Facebook. Estuve echando un ojo y creo que esta era la mejor: Rosa en estado puro, en plan «scout», trepando por las piedras, jej.

Pues lo dicho, muchas, muchas felicidades chica, y muchos besos desde Genova!

Auguri!