Sopla con fuerzaaa!

La segunda actualización de cumpleaños llega a las 14:59, porque… Ya eres oficialmente un año mayor!!

Como te decía ayer por la noche, ya que este año en cuestión de felicitaciones no puedo ganar en calidad, tendré que intentarlo por cantidad, así que otra vez… MUCHAS FELICIDADEEEEES! Ahí tienes la tarta para que soples las velas, y acuérdate de pedir un deseo!

¿Te gusta? La hice yo! jej, no tiene tan buena pinta como aquella que habíamos comprado en la Plaza de Pontevedra, al lado de Swatch, pero por algo se empieza, ¿no? Como te decía antes, te debo un cumpleaños, y por supuesto, habrá selva negra!

Pues nada, que otra vez feliz cumpleaños, y que nos vemos otra vez por aquí a última hora de la tarde… ¡Bicos!

Tanti Auguri!

Buf! Tengo tanto que decir que no sé por donde empezar. Supongo que lo primero que se dice en estos casos es…

¡MUCHAS FELICIDADEEEEEES!

[audio:https://mariaengenova.miraunhacousa.es/wp-content/uploads/2008/12/101.mp3]

Ya sabes, disfruta de este día y de todos los que vengan después, y que todos los que te queremos podamos disfrutarlos a tu lado. Me encantaría estar ahí para verte soplar las velas y tirarte de las orejas, pero esta vez no va a poder ser. Como compensación te prometo que estas navidades haremos una re-celebración por todo lo alto, y que tan pronto esté por ahí otra vez volveré a mis fiestas sorpresa y a los regalos multimedia.

De todas formas, en el día de hoy estoy segura de que no te vas a sentir solo, y que te lloverán llamadas, mensajes, postales… será que te lo mereces ¿no? ¿Habrá croquetas de comida? ¿Una selva negra de postre? ¿regalitos? Ya me contarás cómo pasaste el día.

Y por último, para despedirme, no quiero decir que ya llevamos 5 años de cumpleaños compartidos, de fiestas sorpresa, en bares, en casas, con muchos amigos, sólo con los más cercanos, con música, con fotos, con juegos, con Twister, con Party… Prefiero decir que sólo llevamos 5, y que espero celebrar muchísimos más cumpleaños contigo.

Muchos besos, y por supuesto muchas, muchas felicidades! Felices 28!!!

PD: Banda sonora… 101 Gaviotas, edición especial Carlos Unplugged. Espero que no me maten los artistas por colgarlos de internet sin permiso, jej

PD2: Pásate por aquí otra vez esta noche… a lo mejor tienes una sorpresa…

Ten fe en mi

La verdad es que ya hacía tiempo que no ponía una canción en el blog, y ya iba tocando. Además, como es 9 de diciembre, es decir, 10 de diciembre menos 1, quería publicar una muy especial. Va dedicada para el casi cumpleañero, un recuerdo de años atrás, para que te vayas despidiendo de los 27 (jolín, qué mayor…, jej).

Pues ya sabes, «ten fe en mi». No voy a poder darte los regalos, ni llevarte una tarta, ni tirarte de las orejas, pero puedes estar seguro de que la fiesta queda en stand-by, y que a partir del 19 de diciembre en cualquier momento puede llegar la sorpresa…

[audio:https://mariaengenova.miraunhacousa.es/wp-content/uploads/2008/12/fe.mp3]

TEN FE EN MI – REVOLVER

Hay un tipo que me ha dicho
que sabe de alguien que ha visto
en la parte baja de la gran ciudad
algo mas que parecido
a un corazón malherido
intentando averiguar dónde estaras.

Y he buscado por las calles
donde fuimos mas que nadie
con temor a comprobar mi soledad.
Otra historia como tantas
que se pierde en la distancia
de un camino recorrido tiempo atras.

Ten fe en mi,
ten fe en mi,
no me pidas ser un angel pues soy sólo lo que ves.
Ten fe en,
ten fe en mi,
donde quiera que tu estés yo estaré alli.

Y asi pasen tantos años
como dedos de las manos;
seguiré pensando que me mereci
la oportunidad perdida
que no me diste, mi vida,
aunque sepa que mi parte no cumpli.

Y he buscado por las calles
donde fuimos mas que nadie
con temor a comprobar mi soledad.
Otra historia como tantas
que se pierde en la distancia
de un camino recorrido tiempo atras.

Estribillo

Sé que no soy de lo mejor
que pueda encontrarse por ahi;
pero dale tiempo al tiempo
para que pueda crecer.
Sólo tienes que poner en mi tu fe.

Sé que no soy de lo mejor
que pueda encontrarse por ahi;
pero dale tiempo al tiempo
para que pueda crecer.
Sólo tienes que poner en mi tu fe.

Ten fe en
ten fe en mi,
no me pidas ser un angel pues soy sólo lo que ves.
Ten fe en mi,
ten fe en mi,
donde quiera que tu estés yo estaré alli.

A Bailaaaaar!

Ola xente! Qué tal?

Sei que xa é un clásico, pero faime moita gracia. Moi bo nadal para todos, o «Buon Natale!». Desfrutade do video e animádevos a convertirvos tamén en Elfos. Prometo aprender o baile e repetilo cando nos vexamos, jej.

Bicoooos!

Send your own ElfYourself eCards

PD: Para quen non o vise antes, tendes na barra da dereita un contador que mide o tempo que me queda en Genova ata as vacacións de nadal. Xa non queda nadaaaaa…

Andiamo alla feria!

Ciao ragazzi! Come va?

Una vez hemos terminado con la semana de celebración del cumple de Zaira hemos vuelto a la vida normal. Bueno, en la medida de lo posible, dentro de lo normal que puede ser cada uno, jej.

Pues hoy después de comer nos acercamos hasta el paseo marítimo que hay delante de casa y descubrimos que había una feria, con sus coches de choque, con su máquina de que te lee la mano, su algodón de azúcar, sus feriantes, su «esa María para arriba, ese Pepe para abajo…», jej, bueno, a tanto no llegaba, pero era casi como estar en las fiestas de Arteixo, pero sin la París de Noya! 

Lo más sorprendente fue que lo único que quedaba abierto a las 7 de la tarde eran las casetas de puntería y sorteos, porque todas las atracciones ya habían cerrado. Bueno, lo más sorpendente en realidad fue que cuando preguntamos cuándo podíamos volver para encontrar las atracciones funcionando, nos dijeron que al día siguiente abría todo a las 8:30 de la mañana…

¿Qué? ¿cómo se os queda el cuerpo? ¿un café con leche y al saltamontes? jej. Pues nada gente, os dejo por ahí una foto mía en medio de las luces de la fiesta. Nos vemos en 12 días. Un besazo!

PD: Si fuera Dani os preguntaría ¿os gusta mi gorro?, es nuevo, jej.

Compleanno di Zaira

Ciao ragazzi, come va?

Come avevo detto prima, questo mercoledì abbiamo celebrato il compleanno di Zaira. Alora, non esattamente questo mercoledì, la settimana di celebrazione è iniziata questo martedì con un panettone e una candela per soffiare, dopo il mercoledì, con un paio di pizze e un altro panettone, ed alla notte con l’arrivo del suo ragazzo Sergio (mangiando un po’ più di Panettone). La festa è finita (ormai) il venerdi con una cena di sorpresa con tutti i nostri amici a Genova (almeno tutti che potevano venire), con l’omelette spagnola, la pasta carbonara, la sangria… immaginereste che cosa abbiamo mangiato di dolce? jej.

Abbiamo preso molti fotografie, ma ormai vi mostrerò appena due. La prima è dalla festa del martedi, con la nostra prima torta della settimana, e l’altra è del giovedì, dopo di che avevamo fatto quello primo esame. Zaira sta contandi 10 con le sue mani, quello è il vuoto che abbiamo ottenuto!

L’unico che posso dire adesso è… «Tanti auguri ragazza!!». Spero che ti siate divertiti in questo primo compleanno lontano dalla casa, e che non abbiate mancato molto la tua famiglia ed amici.

E per l’altri lettori del mio blog… ci vediamo in 12+1 giorni! Baci!

Un 30!!!

Ola xente! Qué tal?

A actualización de hoxe debe ser das poucas feitas no momento, que sempre as teño programadas por adiantado (trampa), pero hoxe era un día especial, o meu primeiro exame en Italia, e quería agardar a ver cómo me saira para contalo por aquí…

Pois o título xa o di todo… 30 de 30, é dicir, unha matrícula de honra!!!… Tiñades que ver a cara de poker que lle puxen ó profe, en plan «sí, está ben… un 30 supoño que é xusto…». E que é un 10! ¿Alguén sacou un 10 na universidade algunha vez? Encántame Italia!

Pois nada, como non sacamos fotos no exame (era o que faltaba para remata-la festa, jej), aí vai unha da miña facultade.

Bicoooos!

Plata+1

El mes de diciembre está lleno de acontecimientos importantes. Además de los que celebra todo el mundo (nochebuena, navidad, nochevieja…) hay unas cuantas fechas destacadas en mi calendario, y la primera de ellas llega el 4 de diciembre.

¡¡Feliz aniversario!!

Lo de plata+1 es porque estuve investigando y no hay ningún material para los 26 años de casados. Los 25 son de plata, y los 30 de perla ¿y si la perla es de imitación? ¿unos anises? ¿los piñones que siempre sobran en navidad?

Pues nada, me gustaría estar por ahí para celebrarlo todos juntos como el año pasado, pero por motivos evidentes de distancia geográfica os dejo por aquí un regalo repetido.

Muchos besiños para los dos y muchas, muchas felicidades.

[audio:https://mariaengenova.miraunhacousa.es/wp-content/uploads/2008/11/mercedes-sosa-pablo-milanes-yo-no-te-pido.mp3]

YO NO TE PIDO

Yo no te pido que me bajes
una estrella azul
sólo te pido que mi espacio
llenes con tu luz.

Yo no te pido que me firmes
diez papeles grises para amar
sólo te pido que tu quieras
las palomas que suelo mirar.

De lo pasado no lo voy a negar,
el futuro algún día llegará
y del presente
que me importa la gente
si es que siempre van a hablar.

Sigue llenando este minuto
de razones para respirar
no me complazcas, no te niegues
no hables por hablar.

Yo no te pido que me bajes
una estrella azul
sólo te pido que mi espacio
llenes con tu luz.

Tanti auguri a te…

¿Sabéis por qué el 3 de diciembre es fiesta en Via Trento 14? ¡Es el cumple de Zaira! Muchas felicidades chica, disfruta de tu día y de todos los que vengan después, y que los que estamos por aquí podamos compartirlos contigo. 

Sono sicura de che i ventiquattro saranno molto importanti per te, almeno per questo, perché sarano ventiquattro invece che «venticuatro». E dopo questo solo posso cantare…

«Tanti auguri a te, tanti auguri a te, tanti auguri , tanti auguri, tanti auguri a te»…

Foto: La homenajeada en el muelle de Portofino (cuando todavía hacía solete)

Vuelve, a casa vuelve…

Ola xente! Qué tal?

Pido perdón de novo pola falta de ideas á hora de actualizar. Tiña gañas de contarvos algo novo cada día, pero cada vez ando máis ocupada e non teño tempo para sentarme diante do ordenador (alomenos non para estas cousas).

Pois vou tirar de youtube unha vez máis. Onte acordeime do anuncio dos turróns El Almendro, aquel de «Vuelve a casa vuelve…» e me fixo moita gracia imaxinarme que dentro dunhas semanas me vou ver na pel dos seus protagonistas. Ademáis o ver tódalas rúas de Genova iluminadas, os adornos, os escaparates, os anuncios… non axuda moito a pensar noutra cousa, pero vaia, de Genova en nadal xa falaremos máis adiante…

O video non paga moito a pena. É unha montaxe feita con catro anuncios dos turróns, de distintas épocas. Segundo os comentarios que ten, suponse que é para ver cánto cambiamos co paso do tempo e como cambiaron as nosas festas de nadal. Non teño suficiente perspectiva para evalualo, pero espero as vosas anécdotas e impresións das esceas típicas que salen nos videos. A min persolamente me fixo moita gracia a «avoa que fuma nas festas», e «o vello que canta panxoliñas a gritos e desafina». ¿Qué recordos tendes vos das vosas festas de nadal?

Moitos bicos!